
Με αφορμή την έκδοση του νέου του βιβλίου, μιας συλλογής σατιρικών ποιημάτων με τίτλο «Τα βόδια του Σουλπίκιου», ο δημοσιογράφος Άγγελος Σερέτης βρέθηκε σήμερα στο στούντιο του Aegina Portal, σε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για τη σάτιρα, την πολιτική, τις αλλαγές της εποχής και τις ανησυχίες του για το μέλλον.
Ο Άγγελος Σερέτης συγκέντρωσε στο νέο του βιβλίο περίπου εκατό σατιρικά ποιήματα, τα οποία έχουν γραφτεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε και πλέον ετών. Πρόκειται, όπως εξήγησε, για κείμενα που γεννήθηκαν ως απάντηση σε κάθε μορφή ηγεμονισμού, τόσο σε τοπικό όσο και σε ευρύτερο πολιτικό επίπεδο.
Τα ποιήματα υπογράφονται με το ψευδώνυμο «Σουλπίκιος», ενώ ο τίτλος του βιβλίου, «Τα βόδια του Σουλπίκιου», παραπέμπει, σύμφωνα με τον δημιουργό του, τόσο σε πρόσωπα και καταστάσεις της τοπικής κοινωνίας όσο και σε όσα συμβαίνουν στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό. Με τη χαρακτηριστική του διάθεση, ο συγγραφέας σημείωσε πως όποιος δεν αναγνωρίζει κάτι από τον εαυτό του στις σελίδες του βιβλίου, δεν έχει παρά να συνεχίσει την ανάγνωση.
Κατά τη διάρκεια της εκπομπής, ο Άγγελος Σερέτης διάβασε δύο χαρακτηριστικά ποιήματα, αποκαλύπτοντας το σατιρικό και αιχμηρό ύφος της συλλογής. Στο πρώτο, με τίτλο «Έγινε άντρας η Μαριώ και ο Μήτσος βάζει φούστα», σχολιάζει με τον δικό του τρόπο τις αλλαγές στα κοινωνικά ήθη και τις αντιλήψεις της σύγχρονης εποχής. Στο δεύτερο, με τίτλο «Ο Ηρώδης των Γερόντων», στρέφει τα βέλη του προς την πολιτική εξουσία, ασκώντας κριτική στην κυβερνητική πολιτική και ιδιαίτερα στη μεταχείριση των ηλικιωμένων.
Η συζήτηση δεν περιορίστηκε, ωστόσο, στο περιεχόμενο του βιβλίου. Ο 84χρονος δημοσιογράφος μίλησε για την αίσθηση αποξένωσης που βιώνει η γενιά του απέναντι στη σύγχρονη πραγματικότητα, αλλά και για την πολιτική υποκρισία, την οποία θεωρεί εντονότερη από ποτέ, υποστηρίζοντας ότι έχει πλέον εξελιχθεί σε μια ολόκληρη επιστήμη, με τη συνδρομή της επικοινωνίας και των επικοινωνιολόγων.
Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε απέναντι στη σημερινή πολιτική και οικονομική κατάσταση, αναφερόμενος στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι συνταξιούχοι και στο χάσμα ανάμεσα στους οικονομικούς δείκτες και την καθημερινότητα των πολιτών. Παράλληλα, εξέφρασε τον προβληματισμό του για την ανεξέλεγκτη, όπως τη χαρακτήρισε, ανάπτυξη της τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και για την εξάρτηση της επιστημονικής έρευνας από μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.
«Πόσο έξυπνος είναι ένας άνθρωπος ή πόσο σοφός, όταν παραδίδεται και υποτάσσεται στο δημιούργημά του;», αναρωτήθηκε, θέτοντας το ζήτημα της σχέσης του ανθρώπου με την τεχνολογία και των συνεπειών που μπορεί να έχει η χρήση της.
«Να μην καταπίνουμε αμάσητο τίποτα», ήταν η χαρακτηριστική φράση με την οποία συνόψισε τη συμβουλή του προς τους νεότερους.

