Άνοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμώνας και Άνοιξη του Kim Ki-duk (1960-2020).
Ενα κινηματογραφικό ποίημα και παράλληλα μία φιλοσοφική διατριβή, το «Άνοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμώνας... και Άνοιξη» στέκεται μέσα στα χρόνια ως το λυρικό αριστούργημα που έκανε διεθνώς διάσημο τον Νοτιοκορεάτη σκηνοθέτη.
Η ταινία θεωρείται μία από τις 100 σημαντικότερες ταινίες του 21ου αιώνα.
Με βασικό άξονα τις πιο αρχέγονες αναζητήσεις για το τι μας κάνει θνητούς και πόσο απέχουμε από την ιεροσύνη, ο Κι-Ντουκ κατασκευάζει μία ταινία που ξεπερνά τα όρια του βουδιστικού θεωρήματος και μιλά απευθείας στην καρδιά των απανταχού θεατών - σχεδόν δεν χρειαζόμαστε υπότιτλους για να καταλάβουμε τα βαθιά της νοήματα.
Όπως έρχονται οι εποχές της, η μία μετά την άλλη, έτσι κι ο άνθρωπος διαγράφει κύκλους - από την αθωότητα στην ενηλικίωση, από τη γέννηση στο θάνατο, από το μάθημα στο δίδαγμα, από την εμπειρία στη γνώση.
Απλότητα, γαλήνη, σιγουριά. Όπως κι ο μεσόκοπος μοναχός, έτσι κι ο Κι-Ντουκ δεν χρειάζεται να υπερβάλει για να μεταγγίσει νόημα. Έχει μεγάλη εμπιστοσύνη στη δύναμη του σινεμά να κουβαλήσει τα πιο πολύπλοκα υπαρξιακά θεωρήματα. Ο τίτλος μάλιστα φανερώνει εξ αρχής ότι πραγματική πρωταγωνίστρια της ταινίας είναι η φύση και η νομοτέλεια της ζωής. Όπως η φύση αποδέχεται στωικά την αλλαγή των εποχών, έτσι κι ο άνθρωπος οφείλει να σεβαστεί τις εμπειρίες της διαδρομής του στο δρόμο προς τη γνώση. Όπως η φύση πεθαίνει, ανανεώνεται και ξαναγεννιέται, έτσι κι ο άνθρωπος πρέπει να συμβιβαστεί με τη φθορά της αθωότητας, να παλεύει με τις αμαρτίες του, την τιμωρία και την εξιλέωση.
5 ΒΡΑΒΕΙΑ ΛΟΚΑΡΝΟ 2003 (Μεγάλο Βραβείο Επιτροπής).
ΒΡΑΒΕΙΟ Κοινού Φεστιβάλ ΣΑΝ ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ
Υποψηφιότητα(2003) της Κορέας για βραβείο ΟΣΚΑΡ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.
