Προεξάρχοντος του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης κ. Εφραίμ, τελέσθηκε στην Μητρόπολη της Αίγινας, το απόγευμα της Κυριακής, ο Α’ Κατανυκτικός Εσπερινός, που περιλαμβάνει τον ασπασμό της Συγγνώμης, με την ευκαιρία της είσοδου της εκκλησίας μας στην Μεγάλη Σαρακοστή.
Με λόγο πατρικό και γεμάτο ελπίδα, ο Σεβασμιώτατος χαρακτήρισε τη βραδιά «εξαίσια» και «κατανοητική», σημειώνοντας πως από τη «γη» ξεκινά το ταξίδι προς τον «ουρανό», ένα ταξίδι πνευματικό μέσα στο «πέλαγος της Σαρακοστής». Όπως τόνισε, η Σαρακοστή δεν είναι περίοδος λύπης ή κατάθλιψης, αλλά πορεία φωτεινή, με φαιδρό πρόσωπο, αισιοδοξία και ελπίδα.
Κεντρικός άξονας της ομιλίας του ήταν η αγάπη προς τον Χριστό. «Τι είναι η Σαρακοστή; Πάω πιο κοντά στον Χριστό. Τι είναι η νηστεία; Ότι αγαπώ τον Χριστό», υπογράμμισε, δίνοντας το θεολογικό βάθος της περιόδου. Αναφέρθηκε στον Άγιο Ιγνάτιο τον Θεοφόρο και στη φράση του «Ὁ ἐμὸς ἔρως ἐσταύρωται», επισημαίνοντας ότι μόνο ένας «ερωτευμένος με τον Χριστό» μπορεί να βαδίσει τη δύσκολη ανηφόρα της πνευματικής ζωής.
Ο Σεβασμιώτατος στάθηκε ιδιαίτερα στο πάθος του Χριστού, διευκρινίζοντας ότι το αληθινό πάθος Του δεν ήταν απλώς ο Σταυρός, αλλά η άπειρη αγάπη Του για τον άνθρωπο. Μίλησε για την κένωση, την ταπείνωση και τη θυσιαστική πορεία του Κυρίου, υπενθυμίζοντας τα λόγια Του: «Εγώ ειμί η οδός, η αλήθεια και η ζωή».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην παραβολή των εργατών του αμπελώνα, τονίζοντας ότι ακόμη και «της ενδεκάτης ώρας» μπορεί ο άνθρωπος να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του Θεού και να κερδίσει τη Βασιλεία. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η πνευματική ζωή δεν είναι κατήφεια, αλλά «ατελεύτητο πανηγύρι ευχαριστίας», μια διαρκής δοξολογία προς τον Θεό.
Αναφερόμενος στη σύγχρονη εποχή και στις ραγδαίες αλλαγές του πολιτισμού, επεσήμανε ότι «ο Χριστός δεν αλλάζει» και ότι η Εκκλησία καλείται να απαντήσει με σταθερότητα πίστης και πνευματική εγρήγορση.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στον κίνδυνο της αλαζονείας, επικαλούμενος τον Ιουστίνο Πόποβιτς, ο οποίος χαρακτήριζε την αλαζονεία «παναμαρτία», ρίζα κάθε άλλης αμαρτίας. Υπενθύμισε ότι ακόμη και οι αρετές ακυρώνονται όταν συνοδεύονται από υπερηφάνεια, όπως στην περίπτωση του Φαρισαίου της ευαγγελικής παραβολής. "Η αλαζονία κατέστρεψε τις αρετές του και την προσευχή του. Και κατέβηκε αυτός όχι δε δικαιωμένος. Γιατί είχε αλαζονεία να ανοίξει το στόμα του αυτό το φοβερό και απύλωτο και να πει δεν είμαι σαν εκείνον κάτω, τον παλιάνθρωπο τον τελώνη. Όποιος το πει αυτό είναι μεθυσμένος από την αλαζονεία".
Ολοκληρώνοντας, κάλεσε τους πιστούς να αξιοποιήσουν τα «πνευματικά εργαλεία» της Εκκλησίας – προσευχή, νηστεία, εξομολόγηση, συμμετοχή στη Θεία Λειτουργία – και να εργαστούν έμπρακτα για την ενότητα και την αναζωογόνηση της ενοριακής ζωής. «Είμαστε ένα», τόνισε, παραπέμποντας στην αρχιερατική προσευχή του Χριστού, και κάλεσε όλους να συμβάλουν ώστε η ενορία να γίνει ελκυστική, ζωντανή κοινότητα πίστης και αγάπης.
