Στο εκκλησάκι της Αγίας Τατιανής. .

Οι εικόνες, οι ήχοι και οι μυρωδιές της χειμωνιάτικης Αίγινας, επανέρχονται στον κύκλο του χρόνου, μα λίγες καταφέρνουν να παραμείνουν αυθεντικές, αναλλοίωτες στην αστικοποίηση που επιβλήθηκε σε κάποια σημεία του νησιού. Το εκκλησάκι της Αγίας Τατιανής, διακόσια περίπου μέτρα από την περιοχή του Μεριστού, είναι ένα από αυτά τα παραδείγματα. Τα φύλλα στις φιστικιές έχουν πέσει πια, μα στην καρδιά του χειμώνα η παγωμένη ατμόσφαιρα επιστρέφει παιδικές μνήμες από τις γειτονιές που καταφέρνουν να αντέχουν ακόμη και να κρατούν.


Της Αγίας Τατιανής αύριο και το μικρό εκκλησάκι ανάμεσα στις φιστικιές, σημαιοστολισμένο και γιορτινό, υποδέχεται τους πιστούς οι οποίοι περπατούν βιαστικά μέσα από το στενό δρομάκι, που ξέρει να φυλάει καλά τα μυστικά του από το πολύβουο κέντρο. Οι ψαλμωδίες περνούν μέσα από τα γκρίζα κλαδιά των φιστικιών σαν θρόισμα στην αρχή και μετά μπλέκονται με τα κεριά που οι φλόγες τους τρεμοπαίζουν και τη μυρωδιά του φρέσκου άρτου δίπλα στο παγκάρι. Εικόνες γαλήνης κάτω από το συννεφιασμένο ουρανό της Αίγινας.