Η παράκτια αλιεία εδώ στην Αίγινα αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα δίνει πράγματι έναν από τους πιο κρίσιμους αγώνες επιβίωσης της ιστορίας της, με τους επαγγελματίες ψαράδες να προχωρούν σε πανελλαδικές κινητοποιήσεις.
Στην Ελλάδα, η επαγγελματική αλιεία χωρίζεται κυρίως σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τη Μικρή Παράκτια Αλιεία και τη Μέση Αλιεία (που χρησιμοποιεί τα συρόμενα και κυκλωτικά εργαλεία.
Ο αγώνας των επαγγελματιών της μικρής παράκτιας αλιείας έχει πάρει πλέον τη μορφή γενικευμένων πανελλαδικών κινητοποιήσεων, καθώς το ζήτημα είναι καθαρά βιοποριστικό.
Τα κύρια αιτήματα των ψαράδων επικεντρώνονται:
- στην άμεση μείωση του κόστους παραγωγής και λειτουργίας
- Μόνιμη και ουσιαστική επιδότηση αλιευτικού πετρελαίου
- Επιδότηση αγοράς αλιευτικών εφοδίων
- Αποζημιώσεις για κατεστραμμένα εργαλεία
- Επιδότηση αγοράς αλιευτικών σκαφών
- Αντίδραση στο νέο θεσμικό πλαίσιο και την ψηφοποίηση
- Προστασία από τον αθέμιτο ανταγωνισμό (πάταξη της παράνομης αλιείας από τρίτες χώρες, αυστηρός έλεγχος της ερασιτεχνικής αλιείας)
Αυτά τα αιτήματα αποτελούν τη βάση για να παραμείνει η παράκτια αλιεία βιώσιμο επάγγελμα και να μην αναγκαστούν οι παλαιοί αλλά και οι νέοι ψαράδες να εγκαταλείψουν οριστικά τα καΐκια τους.
Για να κρατηθούν όρθια τα καΐκια της Αίγινας, αλλά και των άλλων νησιών και των παράκτιων περιοχών υπάρχουν για αξιοποίηση και τα εξής «εργαλεία»
- Δίκαιη θεσμική θωράκιση, το παράδειγμα της Αίγινας όπως έγινε με την ιστορική απόφαση για την Ποσειδωνία στην Αίγινα τον Μάρτιο του 2019, ο τότε Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Σταύρος Αραχωβίτης, υπέγραψε την κρίσιμη Υπουργική Απόφαση με την οποία θεσμοθετήθηκαν αυστηρά όρια απαγόρευσης της αλιείας με συρόμενα εργαλεία (όπως οι μηχανότρατες) πάνω από τα λιβάδια Ποσειδωνίας (Posidonia oceanica) στην Αίγινα (γνωστή ως Ζώνη 029).
- Το παράδειγμα της Αίγινας είναι ένα μάθημα για το παρόν και το μέλλον, έφερε άμεσα και μακροπρόθεσμα οφέλη για τους παράκτιους ψαράδες. Απαιτούνται αντίστοιχες τοπικές μελέτες και ρυθμίσεις που θα μπορούσαν να προστατεύσουν τους παραδοσιακούς ψαράδες από τα μεγάλα βιομηχανικά εργαλεία καθώς την υπεραλιεία και αποδεικνύει ότι η περιβαλλοντική προστασία δεν λειτουργεί εις βάρος των ψαράδων,αλλά αντίθετα,αποτελεί το μοναδικό εχέγγυο για να έχουν δουλειά και μέλλον οι μικροί επαγγελματίες. Όταν προστατεύεται ο βυθός προστατεύεται άμεσα και το εισόδημα της παράκτιας αλιείας.
- Η «συμμαχία» με την τοπική κοινωνία: Οι μόνιμοι κάτοικοι και οι επισκέπτες της Αίγινας πρέπει να γίνουμε οι ίδιοι ασπίδα για του ψαράδες μας επιλέγοντας το φρέσκο ντόπιο ψάρι της ημέρας στηρίζοντας τον άνθρωπο που μοχθεί καθημερινά στη θάλασσα.
- Η παράκτια αλιεία δεν είναι απλώς ένας κλάδος της οικονομίας είναι η ίδια η ταυτότητα των νησιών μας.Αν χαθούν τα καΐκια και οι ψαράδες, θα χαθεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού μας.
Η συνειδητή στήριξη στον δίκαιο αγώνα που δίνουν οι συμπολίτες μας επαγγελματίες ψαράδες είναι ο πιο άμεσος και ισχυρός τρόπος για να κρατηθεί ζωντανή η μικρή παράκτια αλιεία.
