Στὴν αἴθουσα ἐκδηλώσεων τοῦ Α’ Δημοτικοῦ Σχολείου Αἴγινας τὴν Παρασκευή 8 Μαΐου καὶ ὥρα 10:45 οἱ μαθητὲς καὶ μαθήτριες τῶν τριῶν μεγαλυτέρων τάξεων τοῦ σχολείου θὰ γνωρίσουν ἀπὸ κοντὰ τὴν Μύρτιδα μέσῳ τῶν ἔργων καταξιωμένων εἰκαστικῶν, ὅπως η Αμαλία Καρκούλια, ὁ Αλέξανδρος Παπακωνσταντίνου, ο Κωστής Παπαδόπουλος, ό Δημήτρης Σεβαστάκης και ο Γιώργος Σταματόπουλος. Πλάι στὰ σπουδαία αὐτὰ ἔργα θὰ ἀναρτηθοῦν καὶ ἔργα ποὺ δημιούργησαν τὰ ἴδια τὰ παιδιά τῆς Δ’ τάξης μὲ ἀφορμὴ ἕνα ποίημα ποὺ ἔγραψε καὶ τοὺς διάβασε ὀ δάσκαλός τους , ἀφοῦ ἡ ἰστορία τῆς Μύρτιδος ἐντάσσεται στὴν ὕλη τοῦ μαθήματος τῆς Ἱστορίας ποὺ διδάσκονται στὴν συγκεκριμένη τάξη. Παράλληλα θὰ ἀναγνωσθῇ κείμενο τοῦ Ἀλεξάνδρου Παπαδιαμάντη, ἀναφερόμενο σὲ μιὰ ἐπίσης ἑνδεκάχρονη κοπέλα ποὺ ἀσθένησε ἀπὸ θανατηφόρο ἰὸ ὅπως ἡ Μύρτις , ὁπότε θὰ ἀντιληφθοῦν τὴν διαχρονικότητα τοῦ συγκεκριμένου προβλήματος. Ὁ «πατέρας» τῆς Μύρτιδος κ. Μανώλης Παπαγρηγοράκης θὰ ἐξηγήσῃ στὰ παιδιὰ πῶς ἀπὸ ἔνα κρανίο δημιουργήθηκε ἡ μορφὴ τῆς κοπέλας. Κατόπιν οἱ μαθητὲς καὶ οἱ μαθήτριες θὰ κληθοῦν νὰ ἐκφραστοῦν δημιουργικά, ζωγραφίζοντας ἤ γράφοντας κάτι σχετικὸ μὲ ὅσα παρακολούθησαν.
Ἡ δράση αὐτὴ γίνεται στὸ πλαίσιο τοῦ προγράμματος : «Το μουσείο πάει στο σχολείο» και είναι η τρίτη εκδήλωση του «Ινστιτούτο για το Παιδί – Μύρτις» καὶ ἐξυπηρετεῖ τοὺς παρακάτω ἐκπαιδευτικοὺς καὶ παιδαγωγικοὺς στόχους:
1) Γνωριμία τῶν μαθητῶν καὶ μαθητριῶν μὲ ἕνα παιδὶ τῆς ἡλικίας τους ποὺ ἔζησε κατὰ τὸν 5ο π. Χ. αἰ. καὶ βίωσε τὴν φρίκη τοῦ ἐμφυλίου πολέμου.
2) Ἐνημέρωση γιὰ τὶς δυνατότητες ποὺ παρέχει ἡ ἐπιστήμη σχετικὰ μὲ τὴν ἀνάπλαση στοιχείων τοῦ παρελθόντος.
3) Εὐαισθητοποίησή τους ὅσον ἀφορὰ τὶς δυνατότητες ἔκφρασης μέσῳ τῶν εἰκαστικῶν τεχνῶν, ἀλλὰ καὶ τῆς ποίησης , ἀναφορικὰ μὲ γεγονότα ποὺ ἀντιμετωπίζουμε σήμερα, ὅπως ὁ πόλεμος ἤ οἱ ἐπιδημικὲς ἀσθένειες.
4) Τέλος ἡ εὐκαιρία νὰ βιώσουν ἔναν διαφορετικὸ τρόπο μάθησης, ἔξω ἀπὸ τὰ καθιερωμένα πλαίσια τῆς σχολικῆς τάξης.
Συμμετέχουν οἱ κ. κ. :
Μανώλης Παπαγρηγοράκης
Μαίρη Σταματοπούλου
Κωνσταντίνος Σταυρόπουλος
Κωνσταντίνος Τσιώλης
Συντονίζει ὁ Διευθυντὴς τοῦ Α’ Δημοτικοῦ Σχολείου Αἴγινας
κ. Θεόδωρος Λορέντζος
Ἡ γνωριμία μου μὲ τὴν Μύρτιδα πραγματοποιήθηκε πρὶν τέσσερα χρόνια, ὅταν ὁ καθηγητὴς κ. Παπαγρηγοράκης ἐπισκέφθηκε τὸν χῶρο τῆς Κολόνας καὶ μᾶς μίλησε γιὰ τὸ πλάσμα αὐτὸ ποὺ εἶναι καὶ δὲν εἶναι ἄνθρωπος, εἶναι καὶ δὲν εἶναι ἄγαλμα. Ἡ Μύρτις μὲ ἔθελξε ἐξ αἰτίας αὐτῆς τῆς ἰδιαιτερότητάς της καὶ ἄρχισα νὰ γράφω ποιήματα καὶ κείμενα γιὰ αὐτὴν. Μαθαίνοντας τὴν ἱστορία της ἔνιωσα πὼς εἶναι ἕνα ἀκόμα παιδί, ὅπως οἱ μαθητές μου, ἡ ἱστορία τοῦ ὁποίου ἄπτεται τῶν μαθημάτων ποὺ ἐκεῖνοι διδάσκονται στὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας στὴν τάξη τους. Θεώρησα λοιπὸν μοναδικὴ εὐκαιρία τὴν γνωριμία τῶν παιδιῶν τοῦ σήμερα μὲ ἕνα κορίτσι τῆς ἡλικίας τους ποὺ ἔζησε εἴκοσι ἕξι αἰῶνες πρὶν ἀπὸ αὐτὰ κι ἔπαιζε παρόμοια , ἂν ὄχι ἴδια παιχνίδια, ἄκουγε ἱστορίες ὅπως οἱ μαθητές μου, ἀγαποῦσε καὶ φοβόταν παρόμοια στοιχεῖα μὲ αὐτοὺς , ὄπως οἱ γονεῖς, ἡ εἰρήνη, ὁ πόλεμος , ὁ θάνατος. ἀξιοποιῶντας λοιπὸν τὴν εὐκαιρία, προσκάλεσα τὴν Μύρτιδα στὸ σχολεῖο, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ἕνα εἶδος «βιωματικῆς» μάθησης. Ὅταν δὲ ἔμαθα πὼς καὶ ὁ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης παρουσίασε μία μικρὴ ἡρωίδα του νὰ ἀσθενῇ καὶ νὰ πεθαίνει ἀπὸ θανατηφόρο ἰό, ὅπως ἡ Μύρτις θέλησα νὰ γίνῃ παρουσίαση τοῦ συγκεκριμένου διηγήματος στοὺς μαθητὲς, προκειμένου νὰ κατανοήσουν πὼς ὁρισμένα γεγονότα ἁπλῶς ἐπαναλαμβάνονται σὲ διαφορετικὲς ἐποχὲς καὶ τὰ παιδιὰ συχνὰ γίνονται θύματα καταστάσεων ποὺ παρουσιάζονται ἴδιες σὲ κάθε ἐποχή.
