Η Ώρα της Γης στο Ναό της Αφαίας.


Μία μαγευτική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε το Σάββατο το βράδυ με τη συμμετοχή των κατοίκων του Μεσαγρού και των γύρω περιοχών στο Ναό της Αφαίας. Η εκδήλωση που ήταν ενταγμένη σε έναν ημερήσιο κύκλο εκδηλώσεων, που οργανώθηκε από τους κατοίκους του Μεσαγρού με την ευκαιρία του εορτασμού της "Ώρας της Γης", χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως "μαγευτική" και σκόρπισε ρίγη συγκίνησης και ενθουσιασμού σε όσους είχαν την τύχη να την παρακολουθήσουν από κοντά και να την απολαύσουν. Άλλωστε το θέαμα δεν ήταν ούτε συνηθισμένο, ούτε συχνό. Το αντίθετο μάλιστα. Ο λόγος για το φωτισμό του Ναού της Αφαίας Αθηνάς, για λίγα λεπτά πριν τα φώτα σβήσουν για να εορταστεί η Ώρα της Γης.


Οι διοργανωτές, μία ομάδα δυναμικών νέων από το Μεσαγρό, αποφάσισαν να φωταγωγήσουν για λίγα λεπτά το Ναό της Αφαίας και μετά να σβήσουν τα φώτα τιμώντας τη Γη, την "Ώρα της Γης". Τα μηνύματα από αυτή την κίνηση είναι πολλά και ισχυρά και κινούνται προς πολλές κατευθύνσεις, όμως όσοι είδαν φωτισμένο αυτό το μοναδικό στον κόσμο έργο τέχνης, ελάχιστα μπορούσαν πια να σκεφτούν. Τα κορμιά ρίγησαν, τα μάτια κάποιων βούρκωσαν και ο χωροχρόνος άνοιξε τις πόρτες του. Σπάνιο το θέαμα, τόσο σπάνιο, που κανένας δεν θυμάται ο Ναός της Αφαίας να έχει φωτιστεί στο παρελθόν, εκτός ίσως από μια θεατρική παράσταση που είχε γίνει εκεί. Μια γιαγιά αγκάλιασε τα εγγόνια της και όλοι μαζί κοιτούσαν ψηλά στο λόφο της Αφαίας. Το θέαμα μοναδικό, ο ναός απαστράπτει και οι δείκτες του ρολογιού κολλούν στη στιγμή και η στιγμή κατρακυλά στο χρόνο και πίσω από τα σκουριασμένα συρματοπλέγματα η ενέργεια του χώρου απλώνεται παντού καθυποτάσσοντας τις αισθήσεις.

Τα φώτα σβήνουν. Τα παιδιά με τα αναμμένα φαναράκια τρέχουν δεξιά - αριστερά, παίζουν στις παρυφές του λόφου της Αφαίας, χαμογελούν και ακούγονται μακριά, είναι σκοτάδι, είναι η Ώρα της Γης.