Τιμητική εκδήλωση για το Δημήτρη Σαραντάκο, από τον Μορφωτικό Σύλλογο Αίγινας.


Έναν άνθρωπο πολυπράγμονα, πολυσυλλεκτικό, με σπινθηροβόλα γραφίδα και συνεχείς αναζητήσεις σε όλα τα θέματα που αφορούν τον πολιτισμό, τίμησε χθες το βράδυ ο Μορφωτικός Σύλλογος Αίγινας "Ο Καποδίστριας", σε εκδήλωση αφιερωμένη στον ίδιο, αλλά και στους δεκάδες φίλους του, που παρά τη ζεστή βραδιά δεν έχασαν την ευκαιρία να τον ευχαριστήσουν για την προσφορά του στο νησί και τον πολιτισμό. Ο λόγος για τον συγγραφέα Δημήτρη Σαραντάκο από το από 1989 εκδίδει στην Αίγινα τη μηνιαία σατιρική εφημερίδα "Το Φιστίκι".


Ο κύριος Δημήτρης Σαραντάκος γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1929. Η μητέρα του ήταν επίσης από την Μυτιλήνη, ενώ ο πατέρας του καταγόταν από τη Μάνη. Το βιογραφικό του είναι γεμάτο από σημεία που μαρτυρούν τη συνεχή προσφορά του στα γράμματα και τον πολιτισμό με ξεχωριστή στιγμή τη συνεργασία του με την εγκυκλοπαίδεια "Ήλιος" κατά την περίοδο 1978 - 1980. Έχουν επίσης εκδοθεί τα βιβλία του: "Στοιχεία Χημείας", Αναξαγόρας, Πειραιάς 1958, "Στεγανώσεις και στεγανωτικά υλικά", Αθήνα 1964, "Χαράλαμπος Κανόνης. Η ζωή και ο θάνατος ενός Ανθρώπου", Αθήνα 1987, "Απάντηση σε πέντε ερωτήματα", Αθήνα 1991, "Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης", Ερατώ, Αθήνα 1996, Οι εσταυρωμένοι σωτήρες: Ο ζηλωτής, ο πρίγκηπας και ο διδάσκαλος", Εντός 1999, "Τα έπη των Αριμασπών", Βιβλιοπέλαγος 2004, "Γιατί η θεία μου μπορεί και να πήγε στον παράδεισο".


Ο κύριος Σαραντάκος σπούδασε χημικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, συνταξιοδοτήθηκε προσφέροντας τις υπηρεσίες του στην Αγροτική Τράπεζα. Τυπικά, γιατί ουσιαστικά δεν παροπλίστηκε πότε, άλλωστε όπως δήλωσε και ο ίδιος χθες τα τελευταία είκοσι χρόνια ήταν πολύ δημιουργικά.

Χθες η κυρία Αν. Χαρτοφύλακα, μαθηματικός και οι κύριοι Δημ. Νικολόπουλος, φιλόλογος και Μιχ. Μουτσάτσος, αθρογράφος μίλησαν για την προσφορά του, για τα χαρακτηριστικά του έργου του, για την εφημερίδα "Το Φιστίκι", διάβασαν αποσπάσματα από βιβλία του, σκιαγραφώντας ανάγλυφα τη ζωή του. Συχνά με χιούμορ και πάνω από όλα με φιλική διάθεση, αλλά και αισθήματα σεβασμού και αναγνώρισης, οι ομιλητές περιέγραψαν αυτά που έζησαν και αυτά που ανακάλυψαν δίπλα του.