Με γιορτινή διάθεση πραγματοποιήθηκε σήμερα το απόγευμα στο λιμάνι της Πέρδικας η αναβίωση του παραδοσιακού εθίμου «Το κάψιμο του Ιούδα».
Πρόκειται για μια πρωτοβουλία της εκπαιδευτικού κ. Σωζίας Αποσπόρη και του Δημοτικού Σχολείου Πέρδικας, η οποία συνεχίζει μια παράδοση δεκαετιών που τις κληροδοτήθηκε από τον πατέρα της.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με την πομπή του ομοιώματος από το Δημοτικό Σχολείο. Παιδιά, γονείς, μόνιμοι κάτοικοι, αλλά και πολλοί παραθεριστές ακολούθησαν τον «Ιούδα» σε μια διαδρομή που πέρασε από την παραλία με τα παραδοσιακά καταστήματα και τη γραφική αμμουδιά, καταλήγοντας στην παλιά προβλήτα απέναντι από το λιμάνι, όπου στήθηκε η πυρά.
Η κ. Αποσπόρη, μιλώντας για τον συμβολισμό του εθίμου, τόνισε πως η φωτιά δεν καίει μόνο τον προδότη μαθητή, αλλά συμβολίζει την ανάγκη του ανθρώπου για λύτρωση και την αποτίναξη κάθε μορφής προδοσίας. «Είναι το αποκορύφωμα της πασχαλινής κάθαρσης», ανέφερε χαρακτηριστικά, κάνοντας παράλληλα μια έκκληση για την ειρήνη του κόσμου.
Το λιμάνι της Πέρδικας «ζωντάνεψε» από τους παραδοσιακούς χορούς που παρουσίασε ο Μορφωτικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Βαθέος. Η Αντιδήμαρχος και πρόεδρος του Συλλόγου, κ. Όλγα Πετρίτη, εξήρε την προσπάθεια, σημειώνοντας τη σημασία της μεταλαμπάδευσης των εθίμων από γενιά σε γενιά. Μάλιστα, ευχαρίστησε τους χορευτές και τη δασκάλα τους, Αγγελική Λαζάρου, που ταξίδεψαν από τη Σουβάλα για να στηρίξουν την εκδήλωση.
Η επιτυχία της βραδιάς οφείλεται και στη συλλογική προσπάθεια της τοπικής κοινωνίας. Ο πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Πέρδικας, κ. Σάκης Μούρτζης, έδωσε το «παρών», ενώ η Κοινότητα και οι τοπικοί επιχειρηματίες φρόντισαν για τα πλούσια κεράσματα που προσφέρθηκαν στους παρευρισκόμενους.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με το εντυπωσιακό κάψιμο του ομοιώματος πάνω στο νερό, μια εικόνα που σηματοδότησε για άλλη μια χρονιά το πέρασμα από το πένθος της Μεγάλης Εβδομάδας στη χαρά της Αναστάσιμης αγάπης.
Η εκπαιδευτικός κ. Σωζία Αποσπόρη μιλώντας στο Aegina Portal είπε:
«Τιμώντας την παράδοση του χωριού μας, όπως κάθε χρόνο, φτιάξαμε πάλι τον Ιούδα για να τον κάψουμε. Το κάψιμο του Ιούδα αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πασχαλινά έθιμα στην Ελλάδα και αναβιώνει κάθε χρόνο το βράδυ της Ανάστασης ή την Κυριακή του Πάσχα. Το έθιμο συνδέεται με τον Ιούδα, μαθητή του Χριστού, ο οποίος για 30 αργύρια τον πρόδωσε, αλλά και με την εσωτερική ανάγκη κάθε ανθρώπου να αποτινάξει κάθε μορφή προδοσίας στη ζωή του.
Ο Ιούδας έχει ταυτιστεί με την έννοια της προδοσίας. Το έθιμο συνεχίζει να τελείται σε πολλές περιοχές της χώρας. Σύμφωνα με τις λαϊκές δοξασίες, ακόμα και τα στοιχεία της φύσης εκδικούνται τον Ιούδα για την προδοσία του. Στο χωριό μας, το έθιμο αυτό ήρθε από την Πελοπόννησο και την Κρήτη μάλλον, γιατί τελείται εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Υπάρχει φωτογραφία από το 1950, όπου ο δάσκαλος του σχολείου έφτιαχνε τον Ιούδα μαζί με τους μαθητές του. Λένε ότι στην Κρήτη ξεκίνησε την εποχή της Τουρκοκρατίας και ο "φαρμακός" —ο Ιούδας δηλαδή— συμβόλιζε τους Τούρκους δυνάστες, αλλά και τους Έλληνες που πρόδιδαν το έθνος μας.
Το κάψιμο του Ιούδα έχει ρίζες όμως στην αρχαία Ελλάδα. Τι κάνανε στην αρχαία Ελλάδα; Φτιάχνανε ένα ομοίωμα του χειμώνα και όταν ήταν να έρθει η άνοιξη, τον γυρνούσαν στα χωριά και τον έκαιγαν. Το ίδιο γίνεται και στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη με το κάψιμο του χιονάνθρωπου.
Σήμερα, συμβολίζει το αποκορύφωμα της πασχαλινής κάθαρσης. Μέσα από τη φωτιά, ο άνθρωπος ζητά να καθαριστεί. Δεν καίγεται μόνο ο προδότης του Ιησού, αλλά κάθε μορφή προδοσίας που κουβαλάει ο καθένας μέσα του. Έτσι το έθιμο αποκτά βαθύ συμβολισμό λύτρωσης και αναγέννησης, σηματοδοτώντας το πέρασμα από τη Μεγάλη Εβδομάδα στη χαρά της Ανάστασης. Είναι αντίθετο βέβαια με την εορτή της αγάπης που γιορτάζουμε σήμερα. Δεν θέλουμε να θίξουμε κάποιον, ούτε τα ιερά της φυλής μας. Πιστεύουμε στην αγάπη του Χριστού και παρακαλούμε για την ειρήνη του κόσμου.
Εύχομαι η φωτιά που άναψε να διώξει την κακία, να φέρει αγάπη πρώτα απ' όλα στο χωριό μας και σε όλους εσάς που ήρθατε σήμερα μαζί μας για να κάψουμε τον Ιούδα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Αγγέλα Μαρτή που έρχεται από την πρώτη στιγμή, είναι μαζί μου και φτιάχνουμε αυτό το έθιμο, την Κούλα τη Δέδε και τη Μαρία την Αντωνίου που συμμετείχαν. Θέλω να ευχαριστήσω τον Δήμαρχο της Αίγινας για τη βοήθειά του την τεχνική, τον πρόεδρο της κοινότητας, τον αντιδήμαρχο κύριο Μούρτζη και πάνω απ' όλα τους επαγγελματίες του χωριού που έχουν αγκαλιάσει αυτό το έθιμο και έχουν δώσει κεράσματα για να κεράσουμε τον κόσμο. Επίσης, θέλω να ευχαριστήσω την κυρία Όλγα Πετρίτη, την αντιδήμαρχο, γιατί εδώ και χρόνια με το χορευτικό δίνει ζωντάνια σε αυτή τη γιορτή και τη χοροδιδάσκαλο που διδάσκει τα παιδιά. Εύχομαι και πάλι ειρήνη σε όλο τον κόσμο και πάνω απ' όλα να σταματήσει ο πόλεμος και να μη σκοτώνονται άλλα παιδιά.»
