Με σεβασμό στην ελληνική πολιτιστική κληρονομιά, πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Κυριακής 21 Ιουνίου, μια μοναδική μουσική εκδήλωση στην κατάμεστη αυλή του Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας.
Η εκδήλωση διοργανώθηκε από τον Σύλλογο Γυναικών Αίγινας και ήταν αφιερωμένη στην παραδοσιακή μουσική και το δημοτικό τραγούδι.
Η αυλή του Μουσείου πλημμύρισε από νωρίς με πλήθος κόσμου, που έσπευσε να στηρίξει την προσπάθεια αυτή. Η πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Αίγινας, κ. Φλώρα Αλυφαντή καλωσόρισε το κοινό, εκφράζοντας τη μεγάλη της χαρά για τη θερμή ανταπόκριση, τονίζοντας πως η εικόνα της γεμάτης αυλής «γεμίζει την ψυχή μας». Αναφέρθηκε στον αγώνα και την προσπάθεια ενός ολόκληρου έτους που κατέβαλαν οι συμμετέχοντες, εξαίροντας παράλληλα τον υπεύθυνο του εργαστηρίου, κ. Παναγιώτη Σταθόπουλο, για τη συνέπεια, τη δοτικότητα και την αφοσίωσή του.
Ένα ταξίδι στους φωνητικούς δρόμους της παράδοσης
Το "Εργαστήριο Παραδοσιακού Τραγουδιού" παρουσίασε ένα εξαιρετικό φωνητικό σύνολο, συνοδευόμενο από ζωντανή ορχήστρα, προσφέροντας ένα μουσικό ταξίδι σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.
Παίρνοντας τον λόγο, ο υπεύθυνος του εργαστηρίου, κ. Παναγιώτης Σταθόπουλος, ευχαρίστησε θερμά τον Σύλλογο Γυναικών για τη φιλοξενία και την υποστήριξη. Στην ομιλία του, εξήγησε πως η ομάδα εργάζεται εντατικά από τον Οκτώβριο, εστιάζοντας όχι μόνο στο καθαρά ερμηνευτικό κομμάτι, αλλά και σε μια βαθύτερη σωματική και πνευματική διαδικασία:
«Δεν κάναμε μόνο τραγούδι, αλλά και παιχνίδι με την ορθοφωνία, την αναπνοή, τα ηχεία του σώματος και τη στήριξη. Περπατήσαμε στους φωνητικούς δρόμους της ανατολικής παράδοσης, εξερευνώντας μονοπάτια όπως το Χιτζάζ, το Ουσάκ, το Νιαβέντ και το Κιουρντί. Αντιμετωπίσαμε την ερμηνεία σαν ένα συνονθύλευμα πάθους, χρώματος και ρυθμού.»
Η δυναμική φύση του δημοτικού τραγουδιού
Ο κ. Σταθόπουλος υπογράμμισε την αξία της παραδοσιακής μουσικής και της δημοτικής ποίησης, σημειώνοντας ότι ο τεράστιος πλούτος τους προσφέρει απόλαυση στους ακροατές ανά τους αιώνες. Επεσήμανε, μάλιστα, ότι η παράδοσή μας επιβιώνει επειδή εξελίσσεται και εμπλουτίζεται διαρκώς, παρομοιάζοντάς την με την ιστορία του καλαμιού που λυγίζει αλλά αντέχει στον άνεμο.
Η βραδιά συνεχίστηκε με τους μαθητές του εργαστηρίου να καταθέτουν την ψυχή τους στη σκηνή. Μέσα από τους ήχους, τα ήθη και τα έθιμα διαφορετικών περιοχών της χώρας, που απόλαυσε το μεγάλο κοινό της εκδήλωσης.
