Η Επανάσταση του 1821 στην Αίγινα. Παρουσίαση Λιλή Πέππα-Σαρηδημητρόγλου.


Παρουσίαση Λιλή Πέππα-Σαρηδημητρόγλου  
Υπεύθυνη Αρχείου - Βιβλιοθήκης Γεωργίας Π. Κουλικούρδη, μέλος του Συλλόγου των Φίλων Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας.

Πριν λίγες μέρες γιορτάσαμε με υπερηφάνεια την Εθνική Επέτειο του 1821. Αλλά τι γνωρίζουμε ιδιαίτερα εμείς οι Αιγινήτες και όχι μόνο, για την συμβολή και τη δράση των Αιγινητών στον αγώνα του 1821;  Απαντήσεις σε αυτό το θέμα μας δίνει η αείμνηστη Αιγινήτισσα ιστορικός Γεωργία Κουλικούρδη στο βιβλίο της: "Αίγινα ΙΙ. Η Αίγινα στην επανάσταση του 1821. Αιγινήτες Αγωνιστές".

Από το Podcasting Feed του Ενημερωτικού Δελτίου στο ραδιόφωνο του Aegina Portal.



Στο βιβλίο αυτό η Γεωργία Κουλικούρδη, μας παρουσιάζει τρείς ενότητες με ιδιαίτερες και ουσιαστικές λεπτομέρειες για τη συμμετοχή των Αιγινητών στον Αγώνα.

Στην πρώτη ενότητα διαβάζουμε ότι η επανάσταση στην Αίγινα κηρύχτηκε γύρω στα τέλη Μαρτίου του 1821. Στις 18 Απριλίου η Αίγινα αναφέρεται ανάμεσα στις επαναστατημένες περιοχές. Από αυτό το έτος μέχρι και το 1828 βλέπουμε με χρονολογική σειρά τις εκστρατείες, πολιορκίες, πολεμικές συρράξεις, ναυμαχίες στην Πελοπόννησο, Στερεά, Αττική, Εύβοια, Ύδρα, Αιγαίο, Ευβοϊκό και Σαρωνικό Κόλπο.

Στη δεύτερη ενότητα δημοσιεύονται όσοι κατάλογοι των Αιγινητών αγωνιστών έχουν σωθεί μέσα από τα χρόνια οι βαθμοί, τα αριστεία, οι τραυματίες και οι νεκροί του Αγώνα. Αναφέρεται ο τρόπος στρατολόγησης και η στρατιωτική οργάνωση για τη συντήρηση και την τροφοδοσία του στρατού που κάλυπταν οι προσφορές των Αιγινητών. Πολιτικοί και στρατιωτικοί αρχηγοί της Αίγινας ήταν ο Σπύρος Μάρκελλος και ο Γεώργιος Λογιωτατίδης. Ο Λογιωτατίδης όμως, εθεωρείτο πάντα ο αρχηγός της Αίγινας από τους οπλαρχηγούς και τις κυβερνήσεις που απευθύνονταν σε αυτόν για τις στρατολογίες και τις διάφορες επιχειρήσεις, όπου έπαιρναν μέρος Αιγινήτες.  

Στην τρίτη ενότητα δημοσιεύονται 99 φάκελοι Αιγινητών από το Αρχείο Αγωνιστών της Εθνικής Βιβλιοθήκης. Οι φάκελοι αυτοί περιλαμβάνουν  έγγραφα των αγωνιστών όπως, πιστοποιητικά και αιτήσεις που υποβλήθηκαν στα 1865 και δείχνουν τις προσπάθειες που έκαναν ως τα βαθιά γεράματα, προκειμένου να αναγνωριστούν οι θυσίες τους και να πάρουν μια μικρή σύνταξη.

Το συγκεκριμένο βιβλίο εκδόθηκε από τη Γεωργία Κουλικούρδη στην Αίγινα το 2002. Σε κάποιο σημείο του προλόγου της η ιστορικός προτρέπει τους απογόνους τους, τους καθηγητές και τα παιδιά που ασχολούνται με την τοπική ιστορία, να ψάξουν μήπως κάποια παράδοση ή κάποιο ενθύμιο έχει διασωθεί στην οικογένεια, και όπως λέει και η ίδια η  έρευνα παραμένει ανοιχτή για οποιαδήποτε πληροφορία ήθελε προκύψει.

Τέλος είναι βέβαιο, ότι η μελέτη του συγκεκριμένου βιβλίου θα μας  βοηθήσει να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας για αυτό το ιστορικό θέμα που αφορά στο νησί μας την Αίγινα και τη συμβολή του στον Αγώνα του 1821.