Παρ’ όλα αυτά, όπως άλλωστε ειπώθηκε και στην παρουσίαση, η μελέτη που βρίσκεται σε προκαταρκτικό στάδιο μπορεί να διαφοροποιηθεί κατόπιν επιχειρημάτων που θα αποδεικνύουν με σειρά προτεραιότητας:
- την ασφάλεια των σκαφών έναντι στις καιρικές συνθήκες
- την πρόληψη ρύπανσης από καταπλέοντα σκάφη
- την προστασία της υφιστάμενης λιμενολεκάνης που φιλοξενεί τους ψαράδες μας
- την παροχή υπηρεσιών στους ελλιμενίζοντες
- την άνετη είσοδο - έξοδο του οχηματαγωγού
- την ασφάλεια των παραθαλάσσιων περιουσιών από πιθανή πυρκαγιά
- Ανάσα ζωής στις μικρές επιχειρήσεις της Σουβάλας που αργοπεθαίνουν
Διαβάζοντας το προαναφερόμενο δελτίο τύπου παρατηρήσαμε και μία πρόταση για κατασκευή αγκυροβόλιου. Θα θέλαμε να διευκρινίσουμε πως το αγκυροβόλιο μπορεί να δημιουργηθεί με 2 τρόπους:
Α) Στην πρώτη περίπτωση νοείται ο θαλάσσιος χώρος που είναι φυσικά προστατευμένος από τις όποιες καιρικές συνθήκες και σε συνδυασμό με την ποιότητα του πυθμένα και με την απουσία θαλάσσιων ρευμάτων προσφέρεται για την προστασία των σκαφών. Η Σουβάλα τόσο λόγω έκθεσής της σε Βόρειους – Βορειοανατολικούς ανέμους όσο και λόγω της ύπαρξης θαλάσσιων ρευμάτων αντενδείκνυται για ένα τέτοιο εγχείρημα.
Β) Στην δεύτερη περίπτωση που διαμορφώνεται τεχνητά, αποτελεί επιλεκτικά συνοδευτικό έργο αλιευτικού καταφυγίου. Προκύπτουν όμως τα εξής ερωτήματα:
- Πως προκύπτει η ασφάλεια των σκαφών έναντι στις καιρικές συνθήκες;
- Πως πραγματοποιείται πρόληψη της ρύπανσης από τα καταπλέοντα σκάφη;
- Πως προστατεύεται η υφιστάμενη λιμενολεκάνη που φιλοξενεί τους ψαράδες μας;
- Τί παροχή υπηρεσιών θα εξασφαλίζουμε στους ελλιμενίζοντες;
- Η είσοδος - έξοδος του οχηματαγωγού θα είναι εφικτή;
- Με ποιο τρόπο το «αγκυροβόλιο» θα ανακουφίσει τον απεγνωσμένο επιχειρηματικό κόσμο της Σουβάλας;
- Τέλος, θα πρέπει να είναι διακριτή η σχέση συνολικού οφέλους – κόστους προκειμένου να υλοποιηθεί μια τέτοια λύση (η λύση να συνοδεύεται τουλάχιστον από ένα σκαρίφημα με τα απαιτούμενα έργα όπου προκύπτει και ο δείκτης ασφάλειας περιβαλλοντικά και τεχνικά).
Μήπως λοιπόν μια τέτοια λύση θα είναι η ολοκληρωτική καταστροφή του περιβάλλοντος και εν γένει υποβάθμιση της περιοχής με τραγικές συνέπειες στο φυσικό περιβαλλοντικό και οικονομικό τομέα;
Όσο αφορά το μέγεθος του τουριστικού καταφυγίου, δηλαδή αν είναι μικρό ή μεγάλο, αυτό δεν υπόκειται στην υποκειμενική κρίση του καθενός. Υπάρχει Υπηρεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος που ελέγχει και γνωμοδοτεί. Διαβεβαιώνουμε λοιπόν τον ανήσυχο περιβαλλοντικά σύλλογό μας, πως σε περίπτωση που ισχύουν οι ισχυρισμοί του για «τερατώδες μέγεθος έργου» το έργο θα ακυρωθεί από την αρμόδια Υπηρεσία του Κράτους.
Στην επιλεγείσα Δ λύση που υποδεικνύεται και από τους μελετητές ως η πληρέστερη σε όλα τα επίπεδα, είναι εμφανής η αδυναμία μελλοντικής επέκτασης του έργου. Το έργο που προτείνεται στη λύση αυτή είναι μικτή κατασκευή, δηλαδή εσωτερικά δημιουργούνται χώροι πρόσδεσης ή χώροι λιμενικών εξυπηρετήσεων οι οποίοι εξωτερικά θωρακίζονται με φυσικές πέτρες για προστασία από τους ανέμους. Για να επεκταθεί μελλοντικά ένα τέτοιο έργο θα πρέπει να απομακρυνθούν οι πέτρες οπότε να τραυματιστούν σοβαρά ή ακόμα και να καθαιρεθούν τα εσωτερικά έργα. Αν παραδείγματος χάρη απομακρυνθούν οι πέτρες που προστατεύουν την επίχωση, θα προκληθεί είσοδος της θάλασσας στα επιχώματα και καταστροφή του έργου με ότι αυτό περικλείει στην ανωδομή του. Να σημειωθεί πως για κάθε επισκευή το κόστος σχεδόν διπλασιάζεται σε σχέση με την καθαίρεση και κατασκευή εξ’ αρχής του τραυματισμένου έργου. Αν λοιπόν ο σύλλογός μας έχει τέτοιες αβάσιμες φοβίες καλό θα ήταν να μας διευκρινίσει με ποιο τρόπο θα μπορούσε να επεκταθεί το προτεινόμενο έργο στο μέλλον.
Στο δελτίο τύπου του Συλλόγου ΦΕΡΙΑΣ γίνεται λόγος για προβληματικές δρασηριότητες στο νησί μας! Θα θέλαμε να τονίσουμε πως δεν θεωρούμε ότι υπάρχουν προβληματικές δραστηριότητες στο νησί μας. Θεωρούμε όμως πως υπάρχει ένας κορεσμένος και παλαιωμένος κεντρικός λιμένας που δημιουργεί προβληματικές καταστάσεις εξ αιτίας της ανεπάρκειάς του. Επιπλέον, η Σουβάλα δεν αποτελεί ξένο σώμα για το νησί, αλλά τμήμα του, που θα πρέπει να συμμετάσχει στην κάλυψη των προκυπτουσών αναγκών του νησιού και πάντα με σεβασμό στο περιβάλλον και στον πολίτη.
Είναι επίσης προφανές, πως δεν υπάρχει σχέδιο ούτε ανάγκη μεταστέγασης του Λιμενικού Σώματος στην Σουβάλα. Θα υπάρχει όμως πρόβλεψη για μια θέση πρόσδεσης λιμενικού σκάφους προκειμένου να εξυπηρετήσει σε περίπτωση ανάγκης.
Η μεταφορά του Ν.Ο.Α., δηλαδή η εξασφάλιση χώρου στα παιδιά – αθλητές της Αίγινας με τα σκάφη τους, optimist ή laser μήκους από 2 ως 5 μ. με πανιά, δεν θα μπορούσε ποτέ να χαρακτηριστεί ως «προβληματική δραστηριότητα».
Κάνοντας ακόμα μια αναφορά στην παρουσίαση που πραγματοποιήθηκε στης 23/10/2009, ειπώθηκε μεταξύ των άλλων πως βασικό μέλημα του έργου είναι να προφυλάξει την υφιστάμενη λιμενολεκάνη που φιλοξενεί και θα συνεχίσει να φιλοξενεί τις ψαρόβαρκες, που σήμερα είναι εκτεθειμένες στον καιρό. Ο σύλλογος ισχυρίζεται πως οι βάρκες θα μεταφερθούν. Γιατί παραποιούν την αλήθεια; Υπάρχουν τόσοι μάρτυρες για το τι ειπώθηκε!
Θα θέλαμε επίσης να προσθέσουμε πως η δυνατότητα χρηματοδότησης ενός έργου δεν ισοδυναμεί και με την πραγματοποίηση της χρηματοδότησης. Οι εργασίες κατασκευής του έργου θα ξεκινήσουν μόνο όταν υπάρχουν τα χρήματα για την εκτέλεση του συνόλου των έργων. Πέρα του ποσού που έχει εξασφαλιστεί από την χρηματοδότηση του Υπουργείου Ανάπτυξης, στο προϋπολογισμό του έργου δεν έχει υπολογισθεί η σίγουρη έκπτωση του Ανάδοχου κατασκευαστή, που σημειωτέων κάποιες φορές φτάνει το 50% ως 60% (συνήθως αυτό εξαρτάται από το μέγεθος του έργου).
Κλείνοντας, τονίζουμε για μία ακόμα φορά την αρωγή του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Αίγινας στις ανάγκες του συνόλου, και στην αναβάθμιση του τόπου. Το Δ.Λ.Τ. θα εξαντλήσει κάθε αυστηρότητα σε κάθε είδους συκοφαντία, δημαγώγηση και παραπλάνηση του κόσμου που θα προκύψει από εδώ και στο μέλλον.
Ο πρόεδρος
Ν. Λεούσης
