Με θρησκευτική λαμπρότητα τελέστηκε το απόγευμα της Παρασκευής ο Μέγας Εσπερινός και η αρτοκλασία στον ενοριακό ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου, στην «Παναγίτσα», στην παραλία της Αίγινας, ο οποίος πανηγυρίζει.
Προς του πιστούς μίλησε ο Γενικός Αρχιερατικός Επιτροπής, Αρχιμανδρίτης π. Αμφιλόχιος Γελαδάκης.
Πλήθος πιστών προσήλθε στον ναό για να παρακολουθήσει την ακολουθία. Αύριο το πρωί θα τελεστή ο Όρθρος, η Θεία Λειτουργία και η περιφορά της εικόνας σε κεντρικούς δρόμους του νησιού και την παραλία.
Διακόσια χρόνια μετά την άφιξη του Ιωάννη Καποδίστρια στην Αίγινα, κινδυνεύουμε να γιορτάσουμε την ιστορική επέτειο με τα εμβληματικά κτήρια του τόπου μας να παραμένουν εγκλωβισμένα σε έναν ατέρμονο κύκλο μελετών, παρατάσεων και προσωρινών παρεμβάσεων.
Από το Ενημερωτικό Δελτίο, στο Aegina Portal Talk Radio
Η φωτογραφία είναι από το Εϋνάρδειο. Τραβήχτηκε πριν από λίγες ημέρες και αποτυπώνει μια κατάσταση που δύσκολα μπορεί να αφήσει κανέναν ασυγκίνητο. Ένα από τα πλέον εμβληματικά ιστορικά κτήρια της Αίγινας εξακολουθεί να βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση, παρά τα χρόνια που έχουν περάσει, τις προσπάθειες που έχουν ανακοινωθεί και τα χρήματα που έχουν ήδη διατεθεί για μελέτες και προσωρινά μέτρα προστασίας.
Και κάπου εδώ γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα: Πόσο απογοητευμένοι θα πρέπει να είμαστε ως κοινωνία;
Σύμφωνα με έγγραφο που εντοπίσαμε στη Διαύγεια, στις 27 Νοεμβρίου αναμένεται να επισκεφθεί την Αίγινα κλιμάκιο του Υπουργείου Παιδείας, προκειμένου να παραλάβει το έργο «Προσωρινά μέτρα προστασίας Εϋναρδείου κτηρίου στην πόλη της Αίγινας».
Επειδή παρακολουθούμε την υπόθεση βήμα προς βήμα, αξίζει να θυμηθούμε την πορεία του συγκεκριμένου έργου. Τον Αύγουστο του 2024 εντάχθηκε στο Τομεακό Πρόγραμμα, ενώ η σχετική σύμβαση υπογράφηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2025, με προϋπολογισμό περίπου 73.650 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. Οι εργασίες πραγματοποιήθηκαν το καλοκαίρι του 2025.
Τι περιλάμβαναν στην πράξη; Μια προσωρινή παρέμβαση στη στέγη του κτηρίου, με την τοποθέτηση μεταλλικών φύλλων και ενός πράσινου προστατευτικού πανιού στην οδό Αντωνίου Πελεκάνου. Μια λύση που όχι μόνο δεν αποκατέστησε το ιστορικό κτήριο, αλλά αλλοίωσε αισθητικά την εικόνα μιας από τις πιο ιστορικές γειτονιές της Αίγινας.
Η στέγη συνέχισε να παρουσιάζει προβλήματα, οι μεταλλικές κατασκευές εξακολουθούν να διακόπτουν κάθε αισθητική συνομιλία του κτηρίου με τον Μητροπολιτικό Ναό απέναντι και οι κάτοικοι εξακολουθούν να αναρωτιούνται: Γιατί;
Και κρατήστε αυτό: Τον Οκτώβριο του 2026 εγκρίθηκαν ακόμη 85.000 ευρώ για νέα άμεσα μέτρα προστασίας του Εϋνάρδειου!
Δηλαδή, μετά από μια παρέμβαση που προϋπολογίστηκε στα 73.650 ευρώ, χρειαζόμαστε και νέα χρηματοδότηση 85.000 ευρώ, όχι για την αποκατάσταση του κτηρίου, αλλά για πρόσθετα προσωρινά μέτρα.
Αν αθροίσουμε τα ποσά, μιλάμε ήδη για περίπου 158.650 ευρώ. Και το ερώτημα δεν είναι μόνο πόσα χρήματα θα χρειαστούν ακόμη. Είναι πόσα χρόνια θα περάσουν μέχρι να δούμε επιτέλους το Εϋνάρδειο αποκατεστημένο, όπως αρμόζει στην ιστορία και τη σημασία του.
Ας αναλογιστούμε, αν ζούσε ο Καποδίστριας, πόσα αντίστοιχα κτήρια θα είχε κατασκευάσει σε αυτό το χρονικό διάστημα, πόσους ανθρώπους θα είχε κινητοποιήσει για να βοηθήσουν!
Από τις παρεμβάσεις στην ουσιαστική αποκατάσταση
Από την άνοιξη του 2026 και μετά, το Aegina Portal ανέδειξε το ζήτημα με κάθε διαθέσιμο τρόπο. Ακολούθησαν κοινοβουλευτικές ερωτήσεις από βουλευτές, δημοσιεύθηκαν άρθρα, άνθρωποι του πνεύματος και του πολιτισμού τοποθετήθηκαν δημόσια, ενώ τον Αύγουστο του 2026 υπογράφηκε και εντάχθηκε στο Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης η πράξη για την επικαιροποίηση της μελέτης του Εϋνάρδειου.
Πρόκειται ασφαλώς για μια εξέλιξη που μπορεί να αποτελέσει ένα ουσιαστικό βήμα προς την κατεύθυνση της αποκατάστασης. Όμως, πόσα ακόμη βήματα απομένουν;
Πόσα χρόνια θα χρειαστούν για την ολοκλήρωση της μελέτης; Πόσος χρόνος για τη δημοπράτηση, τον διαγωνισμό, την ανάδειξη αναδόχου και την υπογραφή της εργολαβίας; Και πόσο ακόμη για να ξεκινήσουν και να ολοκληρωθούν οι πραγματικές εργασίες αποκατάστασης;
Το σημαντικότερο είναι ότι τα χρήματα υπάρχουν. Η χορηγία της ΔΕΗ, ύψους 1,5 εκατομμυρίου ευρώ, έχει προβλεφθεί για την αποκατάσταση του Εϋνάρδειου. Κάθε χρόνο, όμως, τα σχετικά κονδύλια μεταφέρονται στους προϋπολογισμούς του κράτους, ενώ το κτήριο εξακολουθεί να περιμένει.
Και δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε αυτή την εικόνα στην Αίγινα.
Αρκεί να θυμηθούμε την περίπτωση του Κυβερνείου. Χρόνια μελετών, εργασιών, παρατάσεων και διαδικασιών, με τη μελέτη - για τα λίγα πράγματα που υπολείπονται - να έχει λάβει τουλάχιστον δέκα παρατάσεις. Κι όμως, οι κάτοικοι και οι επισκέπτες του νησιού εξακολουθούν να μην μπορούν να χαρούν το ιστορικό αυτό κτήριο όπως θα έπρεπε.
Πόσο ακόμη θα πρέπει να περιμένουμε;
Διακόσια χρόνια μετά, τι θα έχουμε να παρουσιάσουμε;
Τον Ιανουάριο του 2028 συμπληρώνονται 200 χρόνια από την άφιξη του Ιωάννη Καποδίστρια στην Αίγινα. Μια επέτειος με τεράστια ιστορική και συμβολική σημασία για τον τόπο μας, που θα έπρεπε να αποτελέσει αφορμή για μια ουσιαστική επανασύνδεση με την ιστορία και την πολιτιστική μας κληρονομιά.
Πώς θα γιορτάσουμε αυτή την επέτειο;
Με εκδηλώσεις και ομιλίες, με αναφορές στην προσφορά του πρώτου Κυβερνήτη, με επίσημες παρουσίες και επετειακές ανακοινώσεις; Και την ίδια στιγμή, τα κτήρια που συνδέονται με εκείνη την ιστορική περίοδο θα εξακολουθούν να περιμένουν την αποκατάστασή τους;
Φοβάμαι ότι κινδυνεύουμε να οργανώσουμε εορτασμούς χωρίς ψυχή. Γιατί στην ουσία δεν καταφέραμε να φτάσουμε μέχρι σήμερα εκεί που θα έπρεπε. Δεν διδαχθήκαμε τίποτα από το θάρρος, την αυταπάρνηση, την αποφασιστικότητα και την προσφορά του πρώτου Κυβερνήτη.
Αν είχαμε διδαχθεί κάτι από τη ζωή και τη θυσία του, ίσως να μη βρίσκαμε σήμερα καταφύγιο πίσω από διαδικασίες, υπηρεσιακές εκκρεμότητες και δικαιολογίες. Ίσως να είχαμε καταλάβει ότι η προστασία της ιστορικής κληρονομιάς δεν είναι μια υπόθεση που μπορεί να περιμένει επ' αόριστον.
Ας το ξανασκεφτούν, λοιπόν, όσοι έχουν εκλεγεί, είτε σε κεντρικό είτε σε τοπικό επίπεδο. Έχουμε όλοι ευθύνη να μεταφέρουμε αυτή την κληρονομιά στις επόμενες γενιές, απαστράπτουσα, όπως τα ιδανικά που υπηρέτησε ο Καποδίστριας.
Δεν χρειαζόμαστε άλλες ανακοινώσεις για το αυτονόητο. Δεν χρειαζόμαστε άλλες προσωρινές λύσεις που κινδυνεύουν να γίνουν μόνιμες. Χρειαζόμαστε έργα και αποτελέσματα.
Οι φυγόπονοι, οι λαοπλάνοι και οι ευκαιριακοί ας κάνουν μερικά βήματα πίσω. Δεν θα τους χρειαστούμε.
Στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ανωμάλου Δρόμου, στην πόλη Κογιονάρε της Βουλγαρίας αγωνίστηκε στις 17 Νοεμβρίου 2026ο Αντώνης Ζαμπέλης, μέλος της Εθνικής Ομάδας, πραγματοποιώντας μια αξιόλογη εμφάνιση στην κατηγορία Κ20.
Από το Ενημερωτικό Δελτίο, στο Aegina Portal Talk Radio
Η διαδρομή ήταν ιδιαίτερα απαιτητική, καθώς αποτελούνταν από κυκλικές διαδρομές του ενός χιλιομέτρου, με αρκετές επαφές μεταξύ των αθλητών, ενώ η βροχή που επικράτησε έκανε τις συνθήκες ακόμη πιο δύσκολες.
Ο αθλητής του συλλόγου της Αίγινας έδωσε τον καλύτερό του εαυτό και τερμάτισε στη 14η θέση στα 6 χιλιόμετρα, με χρόνο 20:51, πραγματοποιώντας την καλύτερη εμφάνιση από ελληνικής πλευράς στην κατηγορία των αγοριών Κ20.
Η παρουσία του Ζαμπέλη κρίνεται θετική, ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψη ότι η περίοδος των αγώνων ανωμάλου δρόμου αποτελεί ουσιαστικά μέρος της προετοιμασίας των αθλητών για τους αγώνες ανοιχτού στίβου της άνοιξης. Παράλληλα, η συμμετοχή σε μια διεθνή διοργάνωση αποτέλεσε σημαντική εμπειρία για τη συνέχεια της αγωνιστικής του πορείας.
Στα 6 χιλιόμετρα της κατηγορίας Κ20, οι Έλληνες αθλητές κατέλαβαν τις εξής θέσεις:
14ος Αντώνης Ζαμπέλης – 20:51
17ος Κώστας Δελετζές – 21:04
21ος Δημήτρης Αγγελακόπουλος – 22:17
Άτυχος της διοργάνωσης στάθηκε ο Γιώργος Τασούλας, ο οποίος μετά από σπρώξιμο έπεσε και τραυματίστηκε. Παρά την ατυχία του, κατάφερε να συνεχίσει και να ολοκληρώσει τον αγώνα των 8 χιλιομέτρων στην 12η θέση, με χρόνο 27:59.
Η ελληνική αποστολή κατέλαβε τη δεύτερη θέση στην ομαδική βαθμολογία τόσο στην κατηγορία Κ20 όσο και στην Κ23 των Γυναικών.
Επόμενος σταθμός οι περιφερειακοί αγώνες ανωμάλου δρόμου του ΣΕΓΑΣ, στους οποίους περιλαμβάνεται και η διοργάνωση της Αίγινας, στα Οχυρά της Πέρδικας. Εκεί αναμένεται να συμμετάσχει σύσσωμη η ομάδα αντοχής του συλλόγου, σε έναν αγώνα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους φίλους του τοπικού στίβου.
Με αφορμή την έκδοση του νέου του βιβλίου, μιας συλλογής σατιρικών ποιημάτων με τίτλο «Τα βόδια του Σουλπίκιου», ο δημοσιογράφος Άγγελος Σερέτης βρέθηκε σήμερα στο στούντιο του Aegina Portal, σε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για τη σάτιρα, την πολιτική, τις αλλαγές της εποχής και τις ανησυχίες του για το μέλλον.
Ο Άγγελος Σερέτης συγκέντρωσε στο νέο του βιβλίο περίπου εκατό σατιρικά ποιήματα, τα οποία έχουν γραφτεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε και πλέον ετών. Πρόκειται, όπως εξήγησε, για κείμενα που γεννήθηκαν ως απάντηση σε κάθε μορφή ηγεμονισμού, τόσο σε τοπικό όσο και σε ευρύτερο πολιτικό επίπεδο.
Τα ποιήματα υπογράφονται με το ψευδώνυμο «Σουλπίκιος», ενώ ο τίτλος του βιβλίου, «Τα βόδια του Σουλπίκιου», παραπέμπει, σύμφωνα με τον δημιουργό του, τόσο σε πρόσωπα και καταστάσεις της τοπικής κοινωνίας όσο και σε όσα συμβαίνουν στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό. Με τη χαρακτηριστική του διάθεση, ο συγγραφέας σημείωσε πως όποιος δεν αναγνωρίζει κάτι από τον εαυτό του στις σελίδες του βιβλίου, δεν έχει παρά να συνεχίσει την ανάγνωση.
Κατά τη διάρκεια της εκπομπής, ο Άγγελος Σερέτης διάβασε δύο χαρακτηριστικά ποιήματα, αποκαλύπτοντας το σατιρικό και αιχμηρό ύφος της συλλογής. Στο πρώτο, με τίτλο «Έγινε άντρας η Μαριώ και ο Μήτσος βάζει φούστα», σχολιάζει με τον δικό του τρόπο τις αλλαγές στα κοινωνικά ήθη και τις αντιλήψεις της σύγχρονης εποχής. Στο δεύτερο, με τίτλο «Ο Ηρώδης των Γερόντων», στρέφει τα βέλη του προς την πολιτική εξουσία, ασκώντας κριτική στην κυβερνητική πολιτική και ιδιαίτερα στη μεταχείριση των ηλικιωμένων.
Η συζήτηση δεν περιορίστηκε, ωστόσο, στο περιεχόμενο του βιβλίου. Ο 84χρονος δημοσιογράφος μίλησε για την αίσθηση αποξένωσης που βιώνει η γενιά του απέναντι στη σύγχρονη πραγματικότητα, αλλά και για την πολιτική υποκρισία, την οποία θεωρεί εντονότερη από ποτέ, υποστηρίζοντας ότι έχει πλέον εξελιχθεί σε μια ολόκληρη επιστήμη, με τη συνδρομή της επικοινωνίας και των επικοινωνιολόγων.
Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε απέναντι στη σημερινή πολιτική και οικονομική κατάσταση, αναφερόμενος στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι συνταξιούχοι και στο χάσμα ανάμεσα στους οικονομικούς δείκτες και την καθημερινότητα των πολιτών. Παράλληλα, εξέφρασε τον προβληματισμό του για την ανεξέλεγκτη, όπως τη χαρακτήρισε, ανάπτυξη της τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και για την εξάρτηση της επιστημονικής έρευνας από μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.
«Πόσο έξυπνος είναι ένας άνθρωπος ή πόσο σοφός, όταν παραδίδεται και υποτάσσεται στο δημιούργημά του;», αναρωτήθηκε, θέτοντας το ζήτημα της σχέσης του ανθρώπου με την τεχνολογία και των συνεπειών που μπορεί να έχει η χρήση της.
«Να μην καταπίνουμε αμάσητο τίποτα», ήταν η χαρακτηριστική φράση με την οποία συνόψισε τη συμβουλή του προς τους νεότερους.
Μια νέα πρωτοβουλία με επίκεντρο τους ανθρώπους ηλικίας 65 ετών και άνω ξεκίνησε ο Σύλλογος των Αιγινητών, μέσω της Ομάδας Κοινωνικής Υποστήριξης.
Πρόκειται για τη δράση «Ζω ενεργά – Συμμετέχω», η οποία φιλοδοξεί να δημιουργήσει έναν σταθερό χώρο συνάντησης, επικοινωνίας, δημιουργικής απασχόλησης και κοινωνικής συμμετοχής για τους μεγαλύτερους σε ηλικία κατοίκους του νησιού.
Η πρώτη συνάντηση πραγματοποιήθηκε σήμερα, Τρίτη το απόγευμα, στην αίθουσα εκδηλώσεων του 1ου Δημοτικού Σχολείου Αίγινας, όπου συγκεντρώθηκαν οι πρώτοι συμμετέχοντες, εγκαινιάζοντας ουσιαστικά αυτή τη νέα προσπάθεια.
Μιλώντας στο Aegina Portal, η γραμματέας του Συλλόγου των Αιγινητών, κ. Κατερίνα Παπαμιχαήλ, παρουσίασε τη φιλοσοφία και τους στόχους της δράσης, επισημαίνοντας ότι η επιλογή να απευθυνθεί αρχικά στους ανθρώπους ηλικίας 65 ετών και άνω δεν είναι τυχαία.
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, οι άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας αποτελούν «την πείρα, την ιστορία και τη σοφία του τόπου μας». Στόχος της πρωτοβουλίας είναι να δοθεί η δυνατότητα στους ανθρώπους αυτούς να παραμείνουν ενεργοί, να συμμετέχουν στην κοινωνική ζωή και να μην περιορίζονται στην απομόνωση της καθημερινότητας.
«Δεν πρέπει μεγαλώνοντας να μένουμε απομονωμένοι στο σπίτι. Πρέπει να βρίσκουμε τρόπους να είμαστε ενεργοί, να συμμετέχουμε στη ζωή, να συμμετέχουμε στην κοινωνία», ανέφερε η κ. Παπαμιχαήλ, περιγράφοντας την ανάγκη δημιουργίας μιας ζεστής παρέας, όπου οι συμμετέχοντες θα μπορούν να επικοινωνούν, να δημιουργούν και να μοιράζονται τις εμπειρίες τους.
Το πιλοτικό πρόγραμμα θα έχει αρχική διάρκεια τριών μηνών και θα φιλοξενήσει 15 συμμετέχοντες. Οι συναντήσεις θα πραγματοποιούνται κάθε εβδομάδα, στην αίθουσα του 1ου Δημοτικού Σχολείου Αίγινας, με δραστηριότητες που περιλαμβάνουν ασκήσεις μνήμης, παιχνίδια με λέξεις, δημιουργικά εργαστήρια, συζητήσεις, ανταλλαγή αναμνήσεων, μουσική και τραγούδι, ενημερωτικές δράσεις για θέματα υγείας και πρόληψης, αλλά και αφηγήσεις για την παλιά Αίγινα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η πρόθεση να πραγματοποιούνται κοινές συναντήσεις και δραστηριότητες με τη νέα γενιά, δίνοντας τη δυνατότητα ανταλλαγής εμπειριών και γνώσεων ανάμεσα στις διαφορετικές ηλικίες.
Υπεύθυνη και συντονίστρια της δράσης είναι η Ευαγγελία Καλαφάτη, την οποία η Κατερίνα Παπαμιχαήλ ευχαρίστησε θερμά για την προετοιμασία και την αγάπη με την οποία αγκάλιασε την πρωτοβουλία. Η κ. Καλαφάτη μιλώντας στο Aegina Portal είπε ότι μέσα από αυτές τις συναντήσεις θα δημιουργηθεί μία όμορφη παρέα και ένας χώρος συνάντησης και επικοινωνίας, παρουσιάζοντας τα επιμέρους στοιχεία αυτών των συναντήσεων.
Παράλληλα, ευχαριστίες απευθύνθηκαν προς τον διευθυντή του 1ου Δημοτικού Σχολείου Αίγινας, Θεόδωρο Λορέντζο, για την άμεση ανταπόκριση και τη συνεργασία του, καθώς και προς τον Δήμο Αίγινας για την παραχώρηση της αίθουσας που θα φιλοξενεί τις συναντήσεις.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν με την υπεύθυνη της δράσης, Ευαγγελία Καλαφάτη, στο τηλέφωνο 6957677937.
Featured
Πρωτομαγιά σήμερα και ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο, μια ματιά στη λαογραφία της Αίγινας για τη σημερινή ημέρα μας αποκαλύπτει τον τρόπο που οι κάτοικοι της Αίγινας γιόρταζαν αυτή την ημέρα που αναδεικνύει την ιδιαίτερη σχέση τους με τη γη και τη Φύση. Στην Αίγινα η Πρωτομαγιά ξεκινούσε από την παραμονή, τότε οι Αιγινήτες έφτιαχναν το πρωτομαγιάτικο στεφάνι. Για την κατασκευή του χρησιμοποιούσαν κυρίως μαργαρίτες, ενώ για το σώμα της στεφάνης χρησιμοποιούσαν εύκαμπτη βέργα αμπελιού. Το στόλιζαν με κλωνιά συκιάς και ξερά σύκα (ασκόλιθες αναφέρονται) ενώ τοποθετούσαν και μικρά κλαδιά ελιάς και στάχυα σιταριού και κριθαριού.
Πολλοί επίσης έβαζαν ασκόλιαμπρο, ένα άγριο αγκάθι με μοβ άνθος. Όταν τελείωνε η κατασκευή του τοποθετούσαν και ένα σκόρδο για το μάτι. Οι κοπέλες έπαιρναν το στεφάνι και το τριγυρνούσαν στις γειτονιές τραγουδώντας:
"Λουλούδια ας διαλέξουμε και ρόδα και κρίνα κι ελάτε να πλέξουμε στεφάνια μ' εκείνα στο Μάη που σήμερα προβάλει στη γη. Ο αηδόνες συμφώνησαν στης γης αγγελούδια και βρήκαν και τόνισαν καινούργια τραγούδια στο Μάη που σήμερα προβάλει στη γη. Χορεύει το πρόβατο το αρνάκι βελάζει και που το αγκαθάβατο, δροσούλα σταλάζει στο Μάη που σήμερα προβάλει στη γη. Η θάλασσα γίνεται καθρέφτης και πάλι, το κύμα ξεχύνεται στην άμμο και ψάλλει στο Μάη που σήμερα στη γη προβάλλει".
Σύμφωνα με την παράδοση, την Πρωτομαγιά οι κάτοικοι της Αίγινας κρεμούσαν στην εξώθυρα των σπιτιών τους ένα πέταλο αλόγου για γούρι, ενώ έτρωγαν μία μικρή κουλούρα ψωμί με κόκκινο, αυγό που αφού την έβρεχαν με κρασί έτρωγε μαζί με σκόρδο όλη η οικογένεια.
Featured
Σε σειρά εκδηλώσεων που είχαν πραγματοποιηθεί στο Μεσαγρό, μία από αυτές είχε ένα θέμα το οποίο αποδόθηκε με πολύ προσεγμένο τρόπο μέσα από την εργασία "Το σπίτι του Ροδάκη στην Αίγινα", που συνέταξαν οι μαθητές των περιοχών Μεσαγρού - Αγίας Μαρίνας και παρουσίασαν οι ίδιοι με τη βοήθεια της εκπαιδευτικού κυρίας Θεοδώρας Σπυριδάκη και του διευθυντή του 1ου Δημοτικού Αίγινας κυρίου Νεκτάριου Κουκούλη, που έχει ερευνήσει σε βάθος το θέμα και σε πολλές περιπτώσεις το έχει ανακινήσει δίνοντάς του δημοσιότητα.
Σε αυτή την παρουσίαση υπάρχουν δύο στοιχεία που μπορούν να δώσουν μία συνολική πληροφόρηση: η άρτια εργασία που εκπόνησαν οι μαθητές και η παρουσίαση από τον κύριο Κουκούλη, που καθώς έγινε σε παιδιά, είχε έντονο το αφηγηματικό ύφος, που μεταφέρει εύκολα σε όλους το "τι και το πως" για το "Το σπίτι του Ροδάκη στην Αίγινα".
Ακολουθεί η εργασία των μαθητών:
Ένα σπίτι το οποίο χαρακτηρίζεται ως το πιο επώνυμο και συνάμα πιο λαϊκό σπίτι στην Ελλάδα είναι αυτό του Ροδάκη, ο οποίος το έχτισε γύρω στα 1880. Ο αγρότης αυτός, δεν έχασε άδικα τον χρόνο του, όπως κάνουμε σήμερα εμείς οι δήθεν μοντέρνοι στα καφενεία και στους κινηματογράφους, άδικα κοπιάζοντας μέσα στην ματαιότητα.
Κατάφερε να δημιουργήσει ένα έργο αληθινό. Τόσο αληθινό που απορεί κανείς πώς επέζησε σε τούτο το σημερινό πέλαγος της πρόληψης, μέσα σε μία τεχνητή και τόσο βιαστική εποχή σαν την δική μας.
Απλότητα, καθαρότητα γραμμών και κατασκευής, πλαστικότητα και φαντασία, είναι οι αρετές που συγκεντρώνει αυτό το χτίσμα της Αίγινας. Αποτελεί συνέχεια της νησιώτικης ελληνικής παράδοσης, και ο πρώτος που εκτίμησε την αξία του, ήταν ο Γερμανός αρχαιολόγος Furtwander.
Το σπίτι του Ροδάκη είναι χτισμένο πάνω σε ένα λοφίσκο κοντά στο χωριουδάκι Μεσαγρός στην Αίγινα, και περιτριγυρίζεται από βουνά, μοναστήρια καθώς και από βυζαντινές εκκλησίες. Όσο πλησιάζει κανείς κοντύτερα παρατηρεί πως η είσοδος στο σπίτι δεν γίνεται απευθείας. Αυτό συμβαίνει γιατί ο δρόμος που οδηγεί στην πόρτα στρέφεται γύρω από αυτό. Οι επισκέπτες αρχικά μπαίνουν σε μία αυλή και από εκεί στο σπίτι.
Μία ιδιαίτερη έκθεση, από αυτές που δεν μπορούμε να επισκεφθούμε συχνά, παρουσιάζεται αυτές τις μέρες στο Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης με τίτλο "Έκθεση παραδοσιακών φορεσιών" και θέμα τις παραδοσιακές φορεσιές από όλη την Ελλάδα. Πρόκειται για ένα δύσκολο εγχείρημα που όμως έφερε με μεγάλη επιτυχία εις πέρας ο Σύλλογος Γυναικών Αίγινας και το Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης, καθώς στην αίθουσά του έχουν συγκεντρωθεί παραδοσιακές φορεσιές που τραβούν αμέσως τα βλέμματα και μας οδηγούν συνειρμικά σε μία πολύ διαφορετική περίοδο της πατρίδας μας. Τότε που όχι μόνο η κάθε περιοχή μπορούσε να χαρακτηριστεί από τις ξεχωριστές, τοπικές ενδυμασίες, αλλά και που το ίδιο το αντικείμενο της, στην ουσία τα ρούχα, αποτελούσαν προϊόν χειροποίητης δημιουργίας, με προσωπικότητα και μοναδικά χαρακτηριστικά. Οι παραδοσιακές φορεσιές που θαυμάσαμε σήμερα στο Πνευματικό Κέντρο της Κυψέλης, αν μη τι άλλο φέρουν την υπογραφή της γνήσιας λαϊκής τέχνης και ευαισθησίας που αντέχει στο πέρασμα του χρόνου.
Βέβαια όσοι βρέθηκαν στα εγκαίνια της έκθεσης, είχαν την ευκαιρία να κατανοήσουν ότι οι παραδοσιακές φορεσιές είναι κάτι πολύ περισσότερα από ρούχα που καλύπτουν συγκεκριμένες ανάγκες. Αλλά αντίθετα έχουν τη δική τους γλώσσα, κρύβουν τα δικά τους μυστικά μέσα από τα σχέδια και τα χρώματα. Το κοινό ταξίδεψε με μεγάλη επικοινωνιακή άνεση η συγγραφέας - εκπαιδευτικός κυρία Νέλλη Λαγάκου που εξήγησε κομμάτι - κομμάτι τη σημασία και το ρόλο του κάθε μέρους μίας παραδοσιακής φορεσιάς. Πρόκειται για κυριολεκτικά εντυπωσιακές γνώσεις, που μοιάζουν να έρχονται καλά φυλαγμένες από το χρόνο, αλλά που ωστόσο είναι αποτέλεσμα έρευνας. Οι παραδοσιακές φορεσιές μπορούν να "μιλούν" ακόμη και σήμερα, μπορούν να είναι μέσω έμπνευσης και σταθερό σημείο επαφής με την ιστορίας μας.
Η έκθεση που προλόγισε ο πρόεδρος του Πνευματικού Κέντρου Κυψέλης κύριος Γεώργιος Μπήτρος και χαιρέτησε η πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Αίγινας κυρία Φλώρα Αλυφαντή, γίνεται με την ευκαιρία της εορτής της 25ης Μαρτίου και θα διαρκέσει μέχρι την Κυριακή 29 Μαρτίου και ώρες 17:30 μ.μ. έως 19:30 μ.μ. αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας μας, είναι μία έκθεση που πρέπει να επισκεφθούν όλοι και βεβαίως αξίσουν πολλά συγχαρητήρια στους διοργανωτές της για την επιτυχία του εγχειρήματος.
Featured
Η ανάπτυξη της αγγειοπλαστικής στην Αίγινα και η έκφραση της λαϊκής τέχνης με ποικιλόμορφο τρόπο μέσα από αυτή, είναι γνωστή και αποτελεί ένα αγαπημένο λαογραφικό θέμα. Άλλωστε η έκφραση "Αιγινήτικο κανάτι" έχει περάσει μέχρι τις μέρες μας και αποδίδει τον τρόπο που το χρηστικό καθημερινό αντικείμενο συναντούσε το μεράκι, αλλά και την κομψότητα της λαϊκής τέχνης. Οι εκδηλώσεις που είχαν πραγματοποιηθεί στο Μεσαγρό με την ευκαιρία του εορτασμού για την "Ώρα της Γης" τίμησαν με τον τρόπο τους, τους δύο εναπομείναντες αγγειοπλάστες της περιοχής ανασύροντας στην επιφάνεια τη σημαντική τους προσφορά στη διατήρηση της παράδοσης και του γνήσιου πολιτιστικού προσώπου του νησιού. Τα εργαστήρια του κυρίου Νεκτάριου Γκαρή και του κυρίου Νίκου Σκλάβαινα, άνοιξαν για τα παιδιά της Αίγινας, σε μια προσπάθεια να μπολιαστεί η πολύτιμη τέχνη, γνώση και εμπειρία, με την πιθανότητα που κρύβει μια τέτοια πρωτοβουλία να συνεχιστεί το έργο των δύο αγγειοπλαστών.
Σήμερα ξεκινάμε την παρουσίαση στους δύο αγγειοπλάστες του Μεσαγρού, με το έργο του κυρίου Νεκτάριου Γκαρή, με τα όσα είπε στα παιδιά που τον επισκέφθηκαν και όσα τους έδειξε σε αυτή την πρώτη συνάντηση. Τα παιδιά ξεκίνησαν από τα βασικά, από μικρές κατασκευές, όμως κατάλαβαν ότι πρόκειται για πραγματική τέχνη που κινδυνεύει να χαθεί. Ο κύριος Γκαρής μας έβαλε στον κόσμο του, ένα κόσμο λιτό, αλλά δημιουργικό, ένα κόσμο που τα χέρια του καλλιτέχνη δίνουν ψυχή και μορφή σε μια χούφτα άψυχο πηλό. Η πασπάρα με τις μαγικές ιδιότητες της, συντρόφευε για αιώνες την καθημερινότητα των κατοίκων της Αίγινας σε ναούς, σε έργα τέχνης, ακόμη και σε αντικείμενα καθημερινής χρήσης. Οι ιδιότητες της, στις οποίες αναφέρθηκε ο κύριος Γκαρής κρατούσαν δροσερό το νερό το καλοκαίρι, ενώ τόνισε ότι ποτέ μέχρι σήμερα ο πηλός από την πασπάρα δεν επεξεργάστηκε με χημικά. Είναι ένα απόλυτα φυσικό προϊόν. Ζήτησε από τους νέους της Αίγινας να πάνε στο εργαστήριο του και να μάθουν την τέχνη, έστω και σαν χόμπυ και μας εξήγησε το πόσο αφοσιωμένος πρέπει να είναι κανείς σε αυτή τη δουλειά.
Όπως φαίνεται και στο video που συνοδεύει το άρθρο, τα μαγικά του χέρια δίνουν πνοή στον πηλό και η κατασκευή ενός αντικειμένου είναι πλέον γι' αυτόν τόσο φυσική διαδικασία όσο το να αναπνέει ή να μιλάει. Δεν θα πρέπει να παραλείψουμε να αναφέρουμε ότι την ίδια μέρα και πριν τα παιδιά παρακολουθήσουν από κοντά την αγγειοπλαστική τέχνη, είχε προηγηθεί μία διαδραστική παρουσίαση στο Πολιτιστικό Κέντρο του Μεσαγρού για την αγγειοπλαστική τέχνη της περιοχής.
Tο θέμα της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή στην αίθουσα τελετών του δευτέρου Γυμνασίου ήταν "Τα Αλώνια της Αίγινας" και η θεατρική παράσταση που ακολούθησε είχε τίτλο "Γύρω - γύρω όλοι... και η κυρά στο αλώνι". Ωστόσο η ουσία που τελικά προέκυψε, είναι ο ξεκάθαρος τρόπος με τον οποίο ομάδες μέσα σε μία εκπαιδευτική κοινότητα μπορούν να δημιουργούν πολιτισμό, ακόμη και όταν πραγματοποιούν μία περιβαλλοντική μελέτη ή ανεβάζουν ένα θεατρικό.
Σε μία κοινωνία που έχει μάθει με ευκολία να αναμασάει θεωρίες και έναν τηλεοπτικό παραπολιτισμό που η ανοχή του εκπαιδευτικού συστήματος του επιτρέπει να καθοδηγεί συνειδήσεις, η εκδήλωση στο γυμνάσιο της Κυψέλης ήταν ένας μικρός θρίαμβος των παιδιών που την πραγματοποίησαν. Κι αυτό γιατί η ομάδα που πραγματοποίησε την έρευνα και την μελέτη δημιούργησε γνώση, αναδεικνύοντας ένα θέμα δύσκολο και άγνωστο στους πολλούς, αναδεύοντας λαογραφικά και ιστορικά στοιχεία. Επιστρέφοντας στο παρελθόν των προγόνων τους, επέστρεψαν σε ρίζες που μοιάζουν γερές και μπορούν ακόμη να στηρίζουν. Πολλά από εκείνα που ανακάλυψαν τα μετέφεραν παραβολικά και στη σημερινή πραγματικότητα και αυτό δημιούργησε προβληματισμό, αναλυτική σκέψη, δυνατότητα σύγκρισης και ικανοποίηση.
Ο λόγος για την παρουσίαση από την Ομάδα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης του Γυμνασίου της Κυψέλης, της εργασίας τους για τα "Αλώνια της Αίγινας". Μέρος αυτής της μελέτης έχει καταγραφεί στο video που ακολουθεί. Αποσπάσματα από την εργασία διάβασαν οι μαθητές: Γκαρή Έλενα, Βασιλέιου Χρήστος, Ζωγράφος Όθωνας, Συραγάκης Τζόναθαν, Μπούφης Γιάννης, Μανιάς Δημήτρης, Θωμά Γεωργία, Λουρέντζου Μαρδικούλα, Σώρρου Γεωργία, Μωρόγιαννη Αλεξάνδρα, Τσοτσορός Γιώργος, Παπασεβαστού Δήμητρα, Παύλου Ειρήνη, Λυκούρη Κατερίνα. Η παρουσίαση της εργασίας συνοδεύτηκε από προβολή φωτογραφιών.
Μετά την ολοκλήρωση της παρουσίασης της εργασίας, σειρά είχε το θεατρικό που είχαν ετοιμάσει οι μαθητές του γυμνασίου. Αποσπάσματα από αυτό έχουν καταγραφεί στο video που ακολουθεί. Δροσεροί διάλογοι, ευφυείς ατάκες σε ένα διαρκές παιχνίδι με την επικαιρότητα, τα μεν και τα αλλά του νησιού. Στο θεατρικό έργο συμμετείχαν με τη σειρά που εμφανίστηκαν οι: Κουτσούκος Στέλιος, Κουκούμη Αρετή, Δεληγιάννη Παναγιώτα, Τριανταφύλλου Μάρθα, Μπέσης Παντελής, Μαρίνου Έλενα, Τσολάκου Πετρούλα, Λυκούρη Μαρία, Παπαδάκης Τάσος, Λαζάρου Έλενα, Μπήτρου Αθηνά, Λουρέτζος Γιάννης, Σοφία Καλαμάκη, Μπέσης Δημήτρης, Παπασεβαστός Χρήστος, Κοντιζά Σοφία, Αξιώτη Έφη.
Το θεατρικό έχει γράψει ο Γεώργιος Μπήτρος, την επιλογή της μουσικής έκανε ο Ανέστης Κορνέζος, την επιμέλεια της μουσικής ο Στενάκης Αλέξης.
Το σύνολο του περιεχομένου του Aegina Portal είναι πρωτότυπο, αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και προστατεύεται από τους νόμους περί πνευματικών δικαιωμάτων.
Απαγορεύεται η αντιγραφή ολόκληρου ή μέρους αυτού χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια.