Ανοχύρωτο σχολείο: Σχολικό Χρονικό Πανδημίας-Διπολισμός στις αποφάσεις-Ιχνηλατημένη διασπορά του Κορονοϊού…
Από τον Μάρτιο που ξεκίνησε η καραντίνα, την ξαφνική και βραχύβια ευφορία απρόσμενων «διακοπών» τη διαδέχτηκε η κατάθλιψη της απομόνωσης. Όπου υπήρξαν οι δυνατότητες άμεσης τηλεδιάσκεψης ή έμμεσης επικοινωνίας βασίστηκαν κυρίως στον καημό του εκπαιδευτικού κι όχι τόσο στην «ασύγχρονη» εκπαίδευση όπου το σύστημα συνήθως ‘’κόλλαγε’’ και οι υπεύθυνοι των διευθύνσεων αργότερα συνιστούσαν «ψυχολογική στήριξη της οικογένειας». Είναι μια ιδεοληψία που δεν έχει κριθεί όσο θα έπρεπε όπως και άλλοθι δραστηριότητας από πλευράς υπευθύνων, όμως υπήρξε μια ανάσα στην οικογένεια και κρατήθηκε μια στοιχειώδης συνοχή. Η εκπαίδευση παρέμεινε αξία. Την περίοδο εκείνη ψηφίστηκε ο νόμος που μεταξύ άλλων προέβλεπε την τηλε-εκπαίδευση στην τάξη όπως και την αύξηση του μαθητικού πληθυσμού ανά τμήμα, με πολύ λογικές και δίκαιες αντιδράσεις. Από την άλλη, όλη η κοινωνία είτε με τις προτροπές των επιστημόνων είτε με τον φόβο της επιβολής προστίμου, «έβαλε» στην κυριολεξία «πλάτη» για τον περιορισμό του κορονοϊού.
Τον Μάιο, αργότερα, έλαβε τόπο μια «σύγκρουση» για το αν πρέπει ή όχι να ανοίξουν τα σχολεία με τα συνδικάτα κυρίως να αντιδρούν σε αυτήν την απόφαση. Τελικά άνοιξαν, εκ περιτροπής, με μειωμένη συμμετοχή και με τη δυνατότητα του γονιού να αποφασίζει με μια απλή δήλωση για το αν θα πάει το παιδί του σχολείο. Στα Λύκεια με προσωπική δήλωση μαθητών. Οι μαθητές απασχολήθηκαν χωρίς κανένα προγραμματισμό και τελικά τα σχολεία έκλεισαν σε κατάσταση σχεδόν διάλυσης με τη δήλωση της υπουργού ότι θα καλυφτεί η ύλη από μια συντομότερη έναρξη τον Σεπτέμβριο. Και πάλι όμως, ακόμα και σε αυτές τις συνθήκες, το σχολείο παράμεινε σημαντική αναφορά για την ελληνική κοινωνία.
Από το θερινό δίμηνο στο οποίο βασίστηκε η τουριστική περίοδος ξεκίνησε και ο διπολισμός της κυβέρνησης. Αντί να ενισχύσει οικονομικά την εγχώρια κίνηση όπως και την κίνηση από τα Βαλκάνια -οικογενειακός τουρισμός- «άνοιξε» την τουριστική κίνηση στα αεροδρόμια από χώρες της Δύσης. Τουρίστες ήρθαν σε έναν γνωστό στην Ευρώπη «ελληνικό παράδεισο καθαρό από covid-19». Παράλληλα οξύνθηκαν τα φαινόμενα συγχρωτισμού σε κοινωνικές εκδηλώσεις, χώρους διασκέδασης και συγκοινωνίες χωρίς καμιά ουσιαστικά κρατική φροντίδα και έλεγχο. Συνεπώς η έξαρση των κρουσμάτων ξεπέρασε, μέσα στον Αύγουστο, ακόμα και το ζενίθ της Άνοιξης. Έτσι, σε αυτές τις συνθήκες αποφασίστηκε να ανοίξουν τα σχολεία, ένα αίτημα καθολικό από πλευράς κοινωνίας κι αυτό έχει μεγάλη σημασία. Όμως άνοιξαν με έναν ψηφισμένο νόμο που αυξάνει τον πληθυσμό των μαθητών από 24 σε 26 άτομα+10% ανά τμήμα, με όλο τον μαθητικό πληθυσμό στα σχολεία όπου η μάσκα θα παίξει τον ρόλο του περιορισμού, με απολύτως ατομική ευθύνη. Έτσι ξεκίνησε ο «πόλεμος» της μάσκας.
Είναι ένας «πόλεμος», διάχυτος, πολύ σοβαρός, ένας πόλεμος στον οποίο συμπεριλαμβάνονται πολλές και διαφορετικές δυνάμεις και στις δυο πλευρές. Είναι ένας «πόλεμος» για τον οποίο φέρει την πιο μεγάλη ευθύνη ο διπολικός προσανατολισμός της κυβέρνησης. Από τη μια φαίνεται να προσπαθεί στο να περιοριστούν τα κρούσματα ακολουθώντας τις διαπιστώσεις των επιστημόνων κι από την άλλη διασπείρει τον κορονοϊό με την άρνησή της να αραιώσει τον μαθητικό πληθυσμό στα πολυπληθή τμήματα και να ενισχύσει την καθαριότητα στα σχολεία. Μοιραία λοιπόν διογκώθηκε σε μεγάλο βαθμό η άρνηση πως υπάρχει πανδημία και η παραδοχή πως ο κορονοϊός δεν είναι παρά μια «γριπούλα». Ακόμα και άνθρωποι που στήριξαν συνειδητά τις οδηγίες των επιστημόνων την άνοιξη, σήμερα αντιδρούν στις μάσκες διότι το υπουργείο παιδείας ενώ αναφέρεται στον περιορισμό της πανδημίας στην ουσία, με τις αποφάσεις του, ενισχύει τη διασπορά. Εξάλλου έχει ανατραπεί το ιεραρχημένο τρίπτυχο προφύλαξης. Από τα: 1ον Αποστάσεις, 2ον Μάσκα, 3ον Αντισηψία, έχει εξαφανιστεί η ΒΑΣΙΚΗ προφύλαξη μέσω των αποστάσεων. Ιδού λοιπόν η πηγή της σύγχυσης η οποία βρίσκει έναν «εχθρό» χειραγωγούμενο που εύκολα τον χειρίζεται.
Όπως στην Υγεία έτσι και στην Εκπαίδευση, η κυβέρνηση δεν αξιοποίησε το χρόνο που κερδήθηκε αλλά περίμενε και περιμένει απλά το πώς θα εξελιχθεί η πανδημία. Είναι στο «πάμε και βλέπουμε». Λογικό είναι σε κάποιο βαθμό αλλά βλέπουμε την ανατροπή του πρωτοκόλλου προστασίας διότι η τήρησή του «κοστίζει». Έτσι προκειμένου να μη μειώσει τον πληθυσμό των τμημάτων, ανάφερε ότι στατιστικά κάθε τμήμα έχει 17 μαθητές (σύγκρινε π.χ. τη Γκράβα Αθήνας με 26αρια+10% τμήματα, με το Καστελόριζο, με τμήματα που έχουν 4-5 μαθητές) τα οποία αύξησε δια του νόμου και «επιστράτευσε» επιστήμονες για να αποδείξουν ότι δε χρειάζονται επιπλέον εκπαιδευτικοί και αίθουσες, ότι μπορούν τα σχολεία να λειτουργήσουν σε πλήρη σύνθεση, ότι οι προστατευτικές «φούσκες» των τάξεων είναι «σταθερές φούσκες» λες και μιλάμε για σχολεία-οικοτροφεία. Δεν είναι λίγο να αποδεικνύεις ότι δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στα 15 και στα 25 παιδιά ανά τάξη ή ότι τα 25αρια τμήματα βοηθούν τους εκπαιδευτικούς να μην ασθενήσουν. Αυτή η ‘’ισχυρή’’ θέση ενδέχεται να είναι η βάση για να αυξηθεί χωρίς πολλές διαμαρτυρίες ο αριθμός των επιβατών σε ένα λεωφορείο (οι ίδιοι άνθρωποι λίγο ως πολύ παίρνουν μια συγκεκριμένη γραμμή), ο αριθμός των επιβαινόντων στα πλοία (τώρα που τελειώνει η τουριστική περίοδος, οι ίδιοι άνθρωποι θα μετακινούνται). Ακόμα και στις καφετέριες ή στην εστίαση πελάτες είναι συχνά οι ίδιοι άνθρωποι. Εξ άλλου, ήδη, το 65% έχει αντικατασταθεί με το 100% της πληρότητας για τα σχολικά λεωφορεία. Το μοντέλο του Μαγιορκίνη για τις αίθουσες διευρύνεται προκαλώντας δίκαιες ενστάσεις.
Η κ. Κεραμέως, από το «θα σταλούν αναλυτικές οδηγίες για κάθε θέμα», απέστειλε και συνεχίζει να αποστέλλει τις οδηγίες του ΕΟΔΥ ρίχνοντας την αποκλειστική ευθύνη στους εκπαιδευτικούς και στους γονείς δευτερευόντως για τη λειτουργία των σχολείων, αργοπορώντας τις εγκυκλίους. Στο παρά πέντε η εγκύκλιος για την έναρξη. Τα προβλήματα δεν είναι ίδια παντού. Στις μεγάλες πόλεις ο συνωστισμός προηγείται πολλές φορές (δρόμοι, λεωφορεία, πολυκατοικίες κ.λπ.) του σχολείου. Τα ίδια τα σχολεία δεν είναι παντού άνετα με περίσσιους χώρους, μεγάλες αίθουσες και προαύλιους χώρους. Για την ακρίβεια συνήθως συμβαίνει το αντίθετο. Αλλού έχουμε μικρό αριθμό μαθητών και αντίστοιχα εκπαιδευτικών, αλλού –ειδικά σε ΕΠΑΛ– μιλάμε για αρκετές εκατοντάδες. Δεν υπάρχει τρόπος να αποφευχθεί ο συνωστισμός. Πολλά σχολεία λειτουργούν με κοντέινερς ή σε προκάτ, οι τουαλέτες είναι λίγες, τα εργαστήρια ανύπαρκτα. Στα νήπια όπου η εργασία γίνεται κατά ομάδες, είναι εξαιρετικά δύσκολο να διατηρηθούν οι αποστάσεις. Στην επαρχία έχουμε λίγα παιδιά, αλλά οι αίθουσες είναι εξίσου μικρές και χωρίς τις κατάλληλες προδιαγραφές (πολύ παλιά κτίρια) που είχε κάποτε ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων (ΟΣΚ). Το εκπαιδευτικό προσωπικό, ειδικά στη δευτεροβάθμια, είναι μεγάλης ηλικίας και επομένως πιο εύκολο να νοσήσει. Απέναντι σε αυτά οι οδηγίες του ΕΟΔΥ σε συνδυασμό με τις αποφάσεις για τη μη τήρηση του πρωτοκόλλου των αποστάσεων δικαιολογεί την απουσία μέτρων για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Επομένως, μόνο η ατομική ευθύνη απομένει. Από το παιδάκι του προνηπίου μέχρι και τον ενήλικο εκπαιδευτικό. Για τα αποτελέσματα της διασποράς το υπουργείο προβλέπει την τηλε-εκπαίδευση. Έτσι προκύπτουν μεταξύ άλλων ερωτήματα, ουσιαστικά, αναπάντητα:
-Ποιος είναι ο μέσος όρος των μαθητών ανά τμήμα σε κάθε περιοχή;
-Λαμβάνεται υπόψη η πυροσβεστική διάταξη που ορίζει ότι ο αριθμός των μαθητών καθορίζεται από τον αριθμό των τετραγωνικών μέτρων της αίθουσας (2 τ.μ. ανά μαθητή, 4,5 τ.μ. στα εργαστήρια και 6 τ.μ. στα γραφεία) (ΦΕΚ 2326/29-10-2015, άρθρο 3 Α1α,β,γ);
-Τι θα συμβεί σε περίπτωση πυρκαγιάς-σεισμού και εκκένωσης των κτιρίων όταν σε μια αίθουσα μπορούν να αναπτυχθούν σε ευθείες διατάξεις πολλά θρανία προκειμένου οι μαθητές να κάθονται μόνοι τους (σύμφωνα με οδηγίες). Πόσο ασφαλής και έγκαιρη μπορεί να είναι η εκκένωση των αιθουσών;
-Πώς πραγματοποιείται το διάλειμμα στις έκτακτες καιρικές συνθήκες (βροχή, παγωνιά, καύσωνας); Συνεχίζεται η παραμονή των παιδιών στην αίθουσα και με ποιες επιπτώσεις από την άποψη της διασποράς όταν το διάλειμμα είναι διάλειμμα με μάσκες; Πώς μπορεί να γίνει «διάλειμμα μάσκας» μέσα στη τάξη;
-Πώς θα διασφαλίζεται ότι ένας-μια εκπαιδευτικός που αλλάζει 2 ή 3 σχολεία δε θα προκαλεί διασπορά του ιού κυρίως στους εκπαιδευτικούς των άλλων σχολείων ή δεν θα είναι εκτεθειμένος-η σε κίνδυνο;
-Πώς θα διασφαλίζεται ότι ένας-μια εκπαιδευτικός που κάνει μάθημα σε 2-5 αίθουσες του ίδιου σχολείου σε μια ημέρα δε θα προκαλεί διασπορά του ιού κυρίως στους συναδέλφους του-της ή δε θα κολλάει τον ιό;
-Υπάρχει δυνατότητα ορισμού ειδικών χώρων σε όλα τα σχολεία στους οποίους θα συγκεντρώνονται οι μαθητές κατά τη διάρκεια του μαθήματος που δεν επιθυμούν να φορέσουν τη μάσκα τους ή για παιδιά που θα ασθενήσουν μέσα στη διάρκεια λειτουργίας του σχολείου;
-Τι συμβαίνει σε περίπτωση ασθένειας εκπαιδευτικού του σχολείου ή μαθητή από τον covid-19; Είναι ασφαλής η συνέχιση των μαθημάτων από κάποιον αναπληρωτή εκπαιδευτικό;
-Τι συμβαίνει αν μέλος της οικογένειας μαθητή προσβληθεί από τον covid-19; Είναι ασφαλής η συνέχιση των μαθημάτων του τμήματος του μαθητή;
-Πώς αντιμετωπίζεται η παρατεταμένη απουσία μαθητή λόγω της άρνησης των γονιών του να φορέσει μάσκα; Αυτό το παιδί πώς θα συνεχίσει στα γράμματα;
-Η απασχόληση των παιδιών σε διάφορες εξωσχολικές δραστηριότητες δεν δημιουργούν τη διασπορά του μέσα στην τάξη της οποίας είναι μαθητές;
-Θα υπάρξουν αλλαγές στην ύλη των μαθημάτων καθότι ζητήματα που σχετίζονται με την τήρηση των πρωτοκόλλων προστασίας θα μειώσουν πρακτικά τη χρονική διάρκεια των μαθημάτων;
-Πώς διασφαλίζεται η ασφαλής είσοδος και έξοδος από το σχολείο διπλάσιου αριθμού παιδιών σε σχέση με τον Ιούνιο;
-Χωρίς τεστ covid-19 στους εκπαιδευτικούς μπορεί να ξεκινήσει με υγειονομική ασφάλεια η σχολική χρονιά;
-Υπάρχει ασφαλής καθημερινότητα με καθαρίστριες που εργάζονται με σύμβαση «μερικής απασχόλησης» (λίγες ώρες για μεγάλα κτήρια);
-Τι συμβαίνει με τα παιδιά που δεν είναι υποχρεωμένα να φορέσουν κάθε είδους μάσκα; (Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, τεύχος Β, αριθμός φύλλου 3780, κεφάλαιο Α, άρθρο 2, σελίδα 38677, παράγραφος 4) Δεν υπάρχει πιθανότητα να διασπείρουν τον ιό ή να κολλήσουν;
-Πώς προεξοφλείται ότι, με χωρίς μάσκα οι μαθητές στα διαλείμματα, δεν θα υπάρξει συγχρωτισμός άρα και διασπορά του κορονοϊού;
Μεγαλώνει διαρκώς ο αριθμός των κρουσμάτων covid-19 σε εκπαιδευτικούς και επιτείνεται η ανησυχία πολλών γονέων και εκπαιδευτικών για τη διπολική απόφαση του τρόπου ανοίγματος των σχολείων, τα οποία ΒΕΒΑΙΩΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ. Ο πρωθυπουργός της χώρας δήλωσε ότι «δεν τιμωρούμε» όμως ο υπεύθυνος ΠΠ, κ. Χαρδαλιάς δήλωσε ότι ο μαθητής χωρίς μάσκα αποβάλλεται. Δηλαδή τιμωρείται. Ποιοι θα τιμωρηθούν για τη διπλή γλώσσα και τις διπλές αναγνώσεις που συνεπάγεται; Από την άλλη η υπουργός αναφέρθηκε σε μάθημα εξ αποστάσεως με κάμερες μέσα στην τάξη. Όπως έχουμε τονίσει αλλού για την κατοχύρωση της κάμερας μέσα στην τάξη με το πρόσχημα πως «όποιος κάνει τη δουλειά του δεν έχει να φοβηθεί»: Ποιος αποκλείει μελλοντικά την υποχρεωτική τοποθέτηση καμερών μέσα σε σπίτια από κάποιο άλλο υπουργείο διότι «όποιος γονέας συμπεριφέρεται σωστά στα παιδιά του δεν έχει τίποτε να φοβηθεί»;
● Όλα οδηγούν στη λύση της αραίωσης των τμημάτων με όλα τα μέτρα (τεστ, μάσκα, αντισηψία κλπ.) όπως και στην επιμελή τήρηση των πρωτοκόλλων για την καθαριότητα των σχολικών μονάδων.
Εκπαιδευτική Κοινότητα Αίγινας
